Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/4719 K.2021/1453

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02.07.2015 tarih ve 2014/548-2015/685 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacılar vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkil şirket ile davalı şirket arasında ticari ilişki bulunduğunu, davalı şirketten mal aldığını, bu alışverişler için nakit ödeme yaptığını bazen de avans olarak kıymetli evraklar verdiğini, müvekkilinin, alışverişleri için avans olarak verdiği çeklerin vade tarihlerinde karşılıksız çıktığını görünce, davalı şirkete avans olarak İstanbul Anadolu 25. İcra Müdürlüğü’nün 2013/3875 Esas sayılı takibe konu olan senedi verdiğini, karşılıksız çıkan çeklerle ilgili olarak davalılar tarafından İstanbul Anadolu 1. İcra Müdürlüğü’nün 2012/25760 Esas sayılı dosyasında takip başlatıldığını,

bu dosya borcu için davalı vekili ile davacılar arasında 27.02.2013 tarihli takside ilişkin ödeme taahhüdü düzenlendiğini ve ödemesinin düzenli olarak davacı tarafından yapıldığını ileri sürerek, müvekkilinin İstanbul Anadolu 25. İcra Müdürlüğü’nün 2013/3875 Esas sayılı dosyasında takibe konu senet nedeniyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davaya konu senedin müvekkili ... adına düzenlendiğini, müvekkili şirketle bir ilgisinin bulunmadığını, ispat yükünün davacıda olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının dava konusu senedi avans olarak verdiğini yazılı delille kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava icra takibine konulan bonodan dolayı borçlu bulunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Davacı vekili dosya içerisine 06.03.2015 tarihli dilekçe ekinde 4 adet ödeme belgesi sunmuş söz konusu ödeme belgelerinde de açıklama kısmında borç ödemesi ibaresinin yer aldığı mahkemece söz konusu iban numarasının kime ait olduğunun tespit edilemediği ödemenin senet bedeline mahsuben yapılıp yapılmadığının belirsiz olduğunu gerekçe göstererek söz konusu ödemelerin bonoya ilişkin yapılmadığının anlaşıldığını belirtmiştir.

Ödeme belgeleri davaya konu bononun keşide ve vade tarihinden sonra olup söz konusu yapılan hesap numarasının davalı ...’e ait olduğunun anlaşılması halinde bu ödemelerin icra takibine konu bonodan dolayı yapılmadığının ispat yükümlülüğü davalı ...’e aittir. Mahkemece ödeme ile ilgili belgelerdeki ispat yükümlülüğünde yanılgıya düşülerek ödeme belgelerinin dikkate alınmaması doğru görülmediği gibi takip konusu bonoda Güney Orman Ürünleri San. ve Tic.

A.Ş’nin herhangi bir sıfatının olmadığı, icra takibinin de davalı ... tarafından yapıldığı hal böyleyken davalı şirketin söz konusu davada pasif husumet ehliyetinin bulunup bulunmadığının tartışılmaması doğru görülmemiştir.