Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/4996 K.2021/3193

Taraflar arasında görülen davada Antalya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25.07.2019 tarih ve 2014/417-2017/142 sayılı ek kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için mahalline gönderilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra gönderildiği anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 29.03.2021 günü hazır bulunan davacı vekilleri Av. ... ile Av. ... ve davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı.

Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı ile davalının ortak iş yapımı konusunda anlaştıklarını ve ticari ilişkide kullanılmak üzere sadece imza atılmış boş kağıtları güvene dayalı olarak davalıya verdiklerini, daha sonra ortaklığın sona erdiğini, davalı boşa imzalı kağıtlardan birinin üstünü bono şeklinde doldurduktan sonra 2006/11157 Esas sayılı icra takibine koyduğunu, taraflar arasında iş ortaklığı dışında başka ilişki bulunmadığını iddia ederek borçlu olmadıklarının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili savunmasında, iddianın asılsız olduğunu, belgedeki imzanın davacıya ait olup, aksinin yazılı delil ile kanıtlanması gerektiğini beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre, senet aslı üzerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen bilirkişi raporu ve adli tıp raporlarında dava konusu senedin üstü boş olarak davacı tarafça isim ve imza atılarak şirket sekreterine bırakılan kağıdın davalı tarafça ele geçirilerek ortaklığın sona ermesinden sonra kendisini alacaklı gösterip 690.000,00 TL bedelli olarak takibe konulduğu, eylemin Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesi 2013/295 Esas sayılı dosyasında yapılan yargılama sonunda da subuta ererek mahkumiyet kararı verildiği, kararın kesinleştiği, gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmiş, (kapatılan) 19. Hukuk Dairesince davalı vekilinin adli yardım talebi reddedilmiş, eksik harcın tamamlatılması için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiştir. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı, davalı vekilince itiraz yoluna başvurulmamış, mahkemece, davalıya usulüne uygun muhtıra çıkarılarak temyiz harçlarının yatırılması hususu bildirilmiş ise de, harç eksikliğinin tamamlanmaması üzerine, mahkemece, 25.07.2019 tarihli ek karar ile davalının temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiş, bu ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.