Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/5388 K.2021/7205

Taraflar arasında görülen davada Samsun 1. Tüketici Mahkemesi’nce verilen 25.06.2019 tarih ve 2018/243 E. - 2019/212 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce verilen 01.06.2020 tarih ve 2019/2065 E. - 2020/708 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

HMK'nın 6763 sayılı Kanunun 42. maddesi ile değişik 362/1-a maddesi hükmüne göre, Bölge Adliye Mahkemelerinin miktar veya değeri 40.000,00 TL'yi geçmeyen davalara ilişkin verdiği kararlar aleyhine temyiz yoluna başvurulamaz. Bu miktar, HMK'nın Ek 1. maddesi uyarınca, Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm tarihi itibariyle 72.070.-TL'dir.

Dava, davalının davacıya yönelik olarak başlattığı 5.109,59 TL bedelli genel haciz yolu ile takibe yönelik alacağın tahsili amacıyla davacının maaş hesabına konan blokenin tespiti ve kaldırılması olup, dava değeri 5.109,59 TL olmakla yukarıda anılan madde hükmüne göre değerin temyiz sınırının altında kaldığı anlaşılmaktadır.

HMK'nın 366. maddesi delaletiyle kıyasen uygulanması gereken aynı kanunun 346/2. maddesi hükmü uyarınca, kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında Bölge Adliye Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekle birlikte, Yargıtay tarafından da bu yolda karar verilebileceğinden, davalı vekilinin kesin olan karara yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.