Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/5439 K.2021/5768

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 09.10.2019 tarih ve 2019/317-2019/895 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının lehtarı olduğu bonoyu kendisini avukat olarak tanıtan davalı ...’a icra yoluyla tahsil etmesi için teslim ettiğini, davalı ve ortağı olduğu kanaatinde olduğu kişilerin bu bonoyu davacıyı borçlu kılacak şekilde icraya koyarak hile ile icra takibi başlattıklarını, davacının kendisini sahtecilik yolu ile dolandırmak suretiyle hakkında icra takibi başlatanlar hakkında suç duyurusunda bulunduğunu ileri sürerek, davacının dava konusu bonodan dolayı borçlu olmadığının tespitini, davalılar aleyhine kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., kendisinin iyiniyetli hamil olduğu, davacının hile gibi şahsi def’ileri kendisine karşı ileri süremeyeceğini, bonoyu iktisap ederken bilerek borçlunun zararına hareket ettiğinin davacı tarafından ispatlanması gerektiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davacının menfi tespit davasını icra takibinden sonra açtığını, diğer davalının takip alacaklısı olduğundan davanın yalnız ona karşı açılabileceğini, davanın husumetten reddi gerektiğini, dava konusu bononun davacının borcundan dolayı temlik cirosu ile kendisine verildiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamaya ve tüm dosya kapsamına göre; davacı lehtarı olduğu dava konusu bonoyu davalı ...’a beyaz ciro ile devrettiği, davacının bu bonoyu davalı tarafından tahsil edilmesi amacıyla ciro ederek verdiğini iddia ettiği, ispat külfetinin davacıya ait olduğu, ancak davacı bu iddiasını ispat edecek yeterli delil gösteremediği, mahkemece bu delil durumuna göre, davacının davalı ...’a yönelik davasının da reddi gerekirken davalının kendisine yapılan tebligata rağmen ticari defterlerini vermediğine dayanılarak davayı kabul etmesi doğru olmadığı gerekçesiyle kararın davalı ... yönünden bozulduğu,

diğer davalı ... yönünden ise onandığı gerekçesiyle davanın ... yönünden reddine, diğer davalı ... yönünden ise tekrar karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.