Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/5645 K.2021/5099

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 11.03.2020 tarih ve 2019/364-2020/91 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 2009/20437 sayılı marka başvurusuna müvekkilinin KHK’nın 8/1 ve 8/4 m. uyarınca 2003/35141 sayılı markasını mesnet göstererek yaptığı itirazın, TPMK YİDK'nun 2011-M-1259 sayılı kararıyla reddedildiğini, davalı markasının, müvekkili markası ile karıştırılma ihtimaline yol açacak düzeyde benzer olduğunu, “FRUİTY” ibarelerinin markalarda esas unsur olarak yer aldığını ve bu ibarenin her iki markada da aynen bulunduğunu, davalı ürünlerinde bu markanın kullanılması halinde, müvekkil markalarının ayırt edici karakterinin zayıflayacağını, itibarının zedeleneceğini ve davalının bundan haksız yarar sağlayacağını ileri sürerek YİDK kararının iptaline, marka tescil edilmiş ise markanın hükümsüz sayılmasına ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı kurum vekili; iptali istenen YİDK kararını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili; müvekkili firmanın 1955 yılından beri meyve sebzelerin işlenmesi, konserve ya da konsantrelerini imal, ithal ve ihraç ile iştigal eden sektörünün öncü kuruluşlarından biri olduğunu, müvekkilinin “TAMEK” esas unsurlu muhtelif sayıda markanın sahibi olduğunu, bu markaların ayırt edici nitelik kazandığını, tanınmış marka haline geldiğini, davaya konu başvuru ile davacının markası arasında KHK’nın 7 ve 8. maddeleri anlamında benzerlik bulunmadığını, benzerlik incelemesinde markanın kelimeler veya şekillere bölünerek değil bir bütün olarak ele alınması gerektiğini,

müvekkiline ait 2009/20437 sayılı “TAMEK FRUITY” markasının esas unsurunun TAMEK ibaresi olduğunu, FRUTY, FRUT, FRUTTİ gibi ibarelerin ayırt ediciliğinin bulunmadığını ve bu ibarelerin 7/1 (c) maddesi gereği bir markada esas unsur olamayacağını ve tek başına tescil edilemeyeceğini, markalar arasında 8/1 (b) maddesi anlamında iltibasın olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak davalının " TAMEK FRUITY " ibareli başvuru markasıyla davacının " Panda Fruity" ibareli tescilli markası arasında görsel ve sescil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, Yargıtay bozma ilamında da geçtiği gibi “FRUITY” kelimesinin tertip tarzı itibarıyla markanın yardımcı unsuru niteliğinde olmayıp, asli unsuru olduğu,

işin uzmanı yahut dikkatli kişilerden oluşmayan, makul düzeyde bilgilendirilmiş, marka ve başvuru konusu işareti aynı anda görüp detaylarını karşılaştırma olanağı bulunmayan daha önce görüp yararlandığı markanın aşağı yukarı net etkisi tesirinde olan ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin, yargılama konusu mallar için ayırdığı satın alma süresi içinde, davalının "TAMEK FRUITY " ibareli başvuru markasını gördüğünde derhal ve hiç düşünmeden bunun davacının "Panda Fruity" ibareli tescilli markasından farklı bir marka olduğunu algılayamayacağı,

dava konusu mallar açısından ortalama düzeydeki tüketici kesimi nezdinde her iki markanın işletmesel kökenlerinin aynı olduğu, idari ve ekonomik açıdan birbiriyle bağlantılı işletmeye ait markalar olarak algılanabileceği, bu açıdan taraf markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesindeki iltibas-benzerlik koşulu oluştuğu gerekçeleriyle davanın kabulüne ve YİDK kararının bu davanın tarafları yönünden iptaliyle, dava konusu 2009/20437 sayılı marka tescilli olduğundan hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.