Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/6149 K.2021/4259

Taraflar arasında görülen davada Ankara 14. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 21/11/2019 tarih ve 2019/370 E- 2019/878 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine , istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 24/06/2020 tarih ve 2020/395 E- 2020/579 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesi ile, müvekkili ile 01.01.2011 başlangıç tarihli kira sözleşmesi imzayan Proko Proje Kontrüksiyon Mühendislik Limited Şirketi’nin iflasına karar verildiğini, şirketin tasfiye edilip Ankara Ticaret Sicil Memurluğundan kaydının silindiğini, müvekkili vakfın icra takibine konu edilmeyen 2016-Nisan 2019 tarihine kadar işlemiş 35.825,50 TL kira alacağı bulunduğunu, müvekkilinin alacağına kavuşması için Proko Proje Kontrüksiyon Mühendislik Limited Şirketi'nin ihya edilerek tüzel kişiliğine kavuşması gerektiğini ileri sürerek, müflis şirketin ihyasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesi ile, davaya konu ihyası istenen şirketin İİK'nın 254. maddesi gereğince borçlu olarak iflasının kapatıldığını, Ankara İflas Dairesi Müdürlüğünün işbu davada taraf olması gerektiğini, müvekkilinin işbu davanın açılmasına sebebiyet vermediğini, aleyhine vekalet ücreti ile yargılama giderine hükmedilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davacı tarafca borçlu şirketin tasfiye kapanışı yapıldıktan sonraki dönemde, kiracı olarak bulunduğu taşınmazın icra takiplerine konu edilmeyen kira bedellerinden dolayı alacağı olduğu bildirilmiş ise de, henüz başlatılmış ne bir takip ne de bir dava bulunmadığından zamansız açılan davanın reddine karar vermek gerektiği, kaldı ki, kural olarak iflasına karar verilmiş borçlu şirketler hakkında TTK'nın 547. maddesi uyarınca açılan ek tasfiyeye ilişkin ihya davalarında, Müflis Şirket İflas İdare Memurlarının Ticaret Sicil Müdürlüğü ile birlikte davalı olarak yer alması gerektiği halde, borçlu şirket İflas İdare Memurlarının davalı olarak gösterilmemeleri nedeniyle de davanın reddi gerektiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesinin davanın reddi yönündeki kararında herhangi bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına, ve esasen dava dışı şirketin İİK hükümlerine göre iflas tasfiyesi yoluyla tasfiyesi tamamlanıp iflasın kapatılması suretiyle sicilden terkin olduğu dosya kapsamından anlaşılmakla, somut olayda terkin işlemine karşı işbu kapanma kararını veren mahkeme nezdinde dava ile açılabilecek olmasına,

doğrudan Ticaret Sicil Müdürlüğü aleyhine terkin istemiyle açılan işbu davanın dinlenemez nitelikte olmasına göre, yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.