Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/6704 K.2022/708

Taraflar arasında görülen davada Ankara 14. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 29.05.2019 tarih ve 2019/245 E. - 2019/454 K. sayılı kararın davalı temsilcisi tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 09.07.2020 tarih ve 2019/1106 E. - 2020/702 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirketin, Ankara Büyükşehir Belediyesi'nin %97 iştiraki olduğunu, davacı şirket yönetim kurulu tarafından 18.04.2019 tarihli ve 813 sayılı yönetim kurulu kararı ile 19. olağanüstü genel kurul toplantısının 07.05.2019 günü saat 14.00'te yapılmasına karar verildiğini, genel kurulun toplantıya çağrılmasına ve gündeme ilişkin yönetim kurulu kararının 22.04.2019 tarihli ticaret sicil gazetesinde ilan edildiğini ve gündeme uygun kararların genel kurul toplantısında alındığını, bu genel kurul toplantı kararlarının davalı kurumdan ticaret sicil gazetesinde tescil ve ilanının talep edildiğini,

ancak davalının TTK'nın 35. maddesi gereğince davacının talebini reddettiğini, ancak ret gerekçelerinin doğru olmadığını belirterek öncelikle alınan kararın geçici olarak tesciline, davalı kurumun 15.05.2019 tarihli tescil ret işleminin iptaline, 07.05.2019 tarihli genel kurul toplantısına ilişkin kararların tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı kurum temsilcisi, TTK'nın 32. maddesi gereğince davacının tescil talebinin incelendiğini, ancak TTK'nın 414. maddesi gereğince pay sahiplerine toplantı günü, gündemi ve ilanın çıktığı gazetenin iadeli taahhütlü mektupla bildirilmediğini, hazirun cetvelinin TTK 417/3. maddeye aykırı olduğu, Ankara Büyükşehir Belediyesi'ni temsilen görevlendirilen kişinin belediye başkanı ya da belediye encümeni kararı ile belirlenmesinin gerektiğini, bu usule de uyulmadığını, bu nedenle TTK'nın 35. maddesi kapsamında tescil talebinin reddedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılamanın sonucunda, çağrılı Genel Kurul yapılmasına ilişkin yönetim kurulu kararı ve toplantı gün ve saatine ilişkin çağrı kağıtlarının pay sahipleri olan şirketlere elden tebliğ edildiği, ancak genel kurul kararının iptaline ilişkin bir mahkeme ilamının bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davalının tescil talebinin reddine ilişkin kararının iptali ile Ankara Ticaret Sicil Müdürlüğü'nün 15/05/2019 tarih 62752911-101.99-E.25156 sayılı yazısına dayanak, 13/05/2019 tarihli başvuruya esas, davacı şirketin 07/05/2019 tarihli Olağanüstü Genel Kurulunun tesciline karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan yargılamanın sonucunda, alınan yönetim kurulu kararında yönetim kurulu başkanının çağrısı olmadığı, bu nedenle yapılan genel kurul toplantısının yok hükmünde olduğu gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun HMK'nın 353/(1).b.2 maddesi uyarınca esastan kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

MUHALEFET ŞERHİ

Dosya kapsamından anlaşıldığına göre, ilk derece Mahkemesi kararı 11.06.2019 tarihinde davalıya tebliğ edilmiş, davalı ise 14.06.2019 tarihinde istinaf dilekçesini vermiştir. Davacı taraf ise 01.07.2019 tarihinde istinafa cevap dilekçesini verdikten ve istinaf için HMK m. 345’de öngörülen cevap süresi geçtikten sonra mümkün olmadığı halde davalı 05.07.2019 tarihinde ikinci (ek) istinaf dilekçesini verip yeni istinaf sebepleri ileri sürmüştür. İkinci istinaf dilekçesinin verilmesi mümkün olmadığı halde istinaf süresi geçtikten sonra davalı tarafından verilen ikinci (ek) istinaf dilekçesi, diğer tarafa tebliğ edilip HMK m. 27 hükmü ile getirilen hukuki dinlenilme hakkı verilmeden, bu ikinci istinaf dilekçesi de BAM Hukuk Dairesince istinaf incelemesine esas alınmıştır.

İstinaf süresi geçtikten sonra verilen ikinci istinaf dilekçesi üzerinden de istinaf incelemesi yapılması doğru olmadığından esasa girilmeden BAM Hukuk Dairesince verilen kararının bozulması gerekirken onanması doğru olmadığı gibi;

Şirket Ana Sözleşmesinde ve TTK’da anonim şirket yönetim kurulu toplantıları için çağrı şekli öngörülmemiş olmasına (Dairemizin 06.06. 2017 gün ve 2016-5382/3443 sayılı Kararı) ve YK Kararının geçerliliğinin veya yokluğunun tespiti için açılmış bir davada bulunmamasına göre, fiziki toplanılarak oy çokluğuyla alınan Yönetim Kurulu kararının yok hükmünde olduğu ve dolayısıyla bu karara istinaden toplanan Anonim Şirket Genel Kurulunda alınan kararlarında yok hükmünde olduğu gerekçesiyle davalı ... işleminin hukuka uygun olduğu nedeniyle istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi de doğru olmadığından Kararın bozulması gerektiği görüşünde olmam nedeniyle onama yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayım. 27.01.2022