Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/6776 K.2022/858

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 17.07.2018 tarih ve 2017/449 E- 2018/306 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 30.01.2020 tarih ve 2018/1929 E- 2020/130 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı TPMK vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili şirketin "CAMEL" esas ibareli tescilli birçok markasının olduğunu ve bu ibarenin tanınmış marka olduğunu, davalının, bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “CML CAFE BİSTRO+şekil” ibareli, 2016/88451 kod numaralı marka başvurusuna itirazlarının davalı kurum tarafından yerinde görülmeyerek reddedildiğini, müvekkilinin tütün sektöründe faaliyet gösterdiğini, ‘’CAMEL’’ markasının tescilli ve tanınmış olduğunu, davalıya ait ‘’CML Cafe Bistro’’ ibareli markanın müvekkil markasıyla ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu, “CML” ifadesinin CAMEL’i çağrıştırdığını,

ayrıca davalı markasının tescili halinde tanınmış markanın itibarına zarar verebileceğini, tanınmışlığı ve ayırtediciliğinden haksız yarar elde edeceğini, davalı marka başvurusunun kötü niyetle yapıldığını ileri sürerek, 2017-M-8089 sayılı YİDK kararının iptaline, tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Türk Patent vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, markalar arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, markaların bütünüyle bıraktıkları izlenim itibariyle belirgin şekilde farklı olduklarını, markaların kapsam ve hizmetlerinin benzer olmadığını, kötü niyetin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi koşullarının olmadığı, aynı KHK'nın 8/4 maddesi koşullarının bulunmadığı, kötü niyetin ispatlanamadığından YİDK kararının iptali koşullarının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde; markalar arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğu ancak mal veya hizmet benzerliği şartının sağlanamadığının anlaşıldığı, ancak davacı şirket adına tescilli "CAMEL" markasının, sigara ve tütün mamülleri emtiası bakımından tanınmış marka statüsünde bulunduğunun bilirkişi raporundan ve kesinleşmiş mahkeme kararlarından anlaşıldığı,

davacı markasının tanınmışlık düzeyi, ayırt edici niteliği ve tanınmış olduğu "tütün mamulleri" emtiası ile başvuru kapsamındaki hizmetler arasındaki yakınlık gözetildiğinde, 556 sayılı KHK'nın 8/4 maddesi koşullarının gerçekleştiği, zira başvurunun yiyecek ve içecek sağlanması hizmetlerinde istendiği, bu hizmet sınıfının tütün mamülleri arasında sayılan nargile hazırlanması hizmetinin verildiği kafe hizmetlerini de kapsadığı, tütün mamulleri ile yeme içme hizmetlerinin bu anlamda birbirlerine yakın olduğu,

davalı marka başvurusunun tescili halinde, imaj transferi gerçekleşebileceği gibi davacının tanınmış markasının itibarına zarar verme, tanınmış markanın ayırt edici karakterini zedeleme, haksız yarar sağlama tehlikesi bulunduğu gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun kabulü ile, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına davanın kabulü ile Türk Patent YİDK'nın 27.09.2017 tarih, 2017-M-8089 sayılı kararının iptaline, davalı ... adına tescilli 2016/88451 sayılı "CML CAFE BİSTRO+şekil" ibareli markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalı kurum vekili temyiz etmiştir. Dava, davalı kurum kararının iptali ile başvuruya konu markanın hükümsüz kılınması istemine ilişkin olup, ilk derece mahkemesince davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekilince yapılan istinaf başvurusu Bölge adliye mahkemesince davalının marka başvurusunun tescili halinde davacının tanınmış markasının ayırt ediciliğine zarar vereceği ve itibarından haksız yararlanacağı gerekçesiyle kabul edilerek İlk derece mahkemesinin kararını kaldırarak davanın kabulü ile kurum kararının iptaline ve başvuru konusu markaların hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

556 sayılı KHK’nın 8/4. maddesi hükmü, bir markanın (veya başvurunun) aynı veya benzerinin, farklı mal ve hizmetlerde kullanılabileceği ilkesini açıkça ifade etmekle birlikte, bu ilkeye bir istisna getirmiştir.

Buna göre, toplumda tanınmışlık düzeyine ulaşmış olması koşuluyla, tescilli bir marka veya başvurunun, aynı veya benzerinin, farklı mal ve hizmetlerde kullanılması amacıyla yapılan marka başvurusu, tanınmışlığından haksız yarar sağlanabileceği, itibarına zarar verebileceği veya ayırtedici karakterini zedeleyici sonuçlar doğurabileceği durumlarda, itiraz üzerine reddedilir.

Kuşkusuz bir markanın toplumda tanınmışlık düzeyine ulaşması, tek başına 556 sayılı KHK’nın 8/4.maddesi hükmü anlamında marka başvurusunun reddi için yeterli değildir. Ayrıca başvuruya konu işaret ile davacının tanınmış markasının aynı veya benzer bulunması ve anılan maddede sayılan üç halden en az birinin birleşmesi gerekir.

Somut olayda YİDK kararının iptali davası yönünden davacının "CAMEL" ibareli markalarının "sigara" emtiasında tanınmış marka niteliğinde olduğu, davalının başvuru markasının ise "CML Cafe Bistro+arap kıyafetli gülen deve şekli" unsurlu olduğu, markalar arasında doğrudan bir ortak unsur bulunmadığı, dolaylı çıkarsamalarla kurulacak düşük benzerlik bağlantısı ve tanınmışlık ileri sürülen emtia ile davalının başvuru markasının çok farklı sektörlerde olması nedeniyle KHK'nın 8/4. maddesindeki risklerin oluşmayacağı kabul edilerek YİDK'nın iptali isteminin reddine karar verilmesi gerekirken hatalı gerekçeyle YİDK kararının iptaline karar verilmesi doğru olmamış ve bu nedenle hükmün temyiz eden kurum yönünden bozulmasına karar verilmiştir.