Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/68 K.2021/6499

Taraflar arasında görülen davada Antalya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 14.06.2019 tarih ve 2018/422 E. - 2019/293 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından duruşmalı, davalılar vekili tarafından duruşmasız olarak istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 23.11.2021 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalılar vekili Av. Cemre Efe dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı.

Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin M plakalı minibüs işletirken UKOME'nin almış olduğu araçların yolcu kapasitesini arttırma kararı uyarınca bir araç alarak işletmeye devam ettiğini, UKOME kararının SS 21 nolu Özel Halk Otobüsleri Taşıyıcıları Kooperatifi üyesi tarafından Antalya 2. İdare Mahkemesi'nde 2011/342 Esas sayılı dosyasında dava açılarak iptal edildiğini, söz konusu dava devam ederken Antalya Minibüsçüler Odası ve SS 21 nolu Özel Halk Otobüsleri Taşıyıcıları Kooperatifi arasında imzalanan protokoller gereği davalı tarafa 38.100,00 TL bedelli senet tanzim edilip verildiğini, bu senedin daha sonra ödenerek geri alındığını,

senedin verilmesine neden olan genel kurul kararının iptal edilmesi sonucunda davalının edimini yerine getirmediğini, davalıların sebepsiz zenginleştiğini ileri sürerek, 38.100,00 TL'nin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve tüm dosya kapsamına göre; anlaşmalar sonucunda davacının minibüsçü esnafı statüsünden, otobüsçü esnafı statüsüne geçtiği, minibüsçüler ile özel halk otobüsleri sahiplerinin bir araya geldiği ve Antalya Otobüsçüler Esnaf Odasını kurarak birleşmeyi sağladığı, senetlerin halk otobüsü işletmelerinin görmüş olduğu zarara karşılık olarak düzenlenip verildiği, 2007 yılından itibaren minibüsçülerin artırılmış kapasile ile çalışmaya devam ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava dilekçesinde davacı vekili, 38.100,00 TL bedelli senedi ödediğini bildirerek istirdatını talep etmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş olup, bu durumda davalılar lehine reddedilen tutar üzerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT hükümlerine göre nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken maktu vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmekte ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi ve 5236 sayılı Kanun’un geçici 2. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nın 5236 sayılı Kanun’un 16. maddesi ile değiştirilmeden önceki 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.