Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/6812 K.2022/889

Taraflar arasında görülen davada Aydın 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 29.05.2018 tarih ve 2017/172 E. - 2018/187 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nce verilen 30.06.2020 tarih ve 2018/2037 E- 2020/808 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının, dava dışı Güler Cam İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. lehine verdiği ipotek nedeni ile dava dışı bankaya yatırmış olduğu 110.000,00 TL’nin geri verilmesi için davalı hakkında başlatılan icra takibinin davalının itirazı üzerine durduğunu, ödeme dekontunda “...’e ait Konya İli Selçuklu İlçesi Hocacihan Mahallesi” ibaresinin açıkça yazıldığını belirterek davalının itirazının iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının taraf sıfatının olmadığını zira davacının ödemeyi dava dışı şirkete vekaleten yaptığını, asaleten ödeme yapılmadığından davacının geri ödemeyi ancak dava dışı şirketten talep edebileceğini savunarak davanın reddine ve tazminata karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, dosya kapsamına göre, dava dışı Güler Cam Sanayi Tic. Ltd. Şti.’nin Vakıflar Bankasından kullanmış olduğu kredinin teminatı olarak, davalı adına tapuda kayıtlı taşınmaz üzerinde ipotek tesis edildiği, davacı tarafından Vakıflar Bankası’na Güler Cam İnşaat San Tic Ltd.

Şti. hesabına 110.000,00 TL ödeme yapıldığı, dekonta ''...'e ait Konya ili, Selçuklu ilçesi Hocac .... '' açıklama notu yazdırıldığı, bu ödemenin ipotek veren davalı ... lehine yapılmış bir ödeme olmayıp, şirketin kredi borcuna mahsuben yapılmış bir ödeme olarak kabul edilmesi gerektiği, şirketin kredi borcu ödenerek davalının taşınmazının ipotek yükünden kurtulmuş olmasının davalıyı borçlu duruma düşürmediği, davacının, lehine ödeme yaptığı dava dışı Güler Cam San. Tic. Ltd.

Şti.’den talepte bulunması gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, Vakıfbank İzmir Şubesi lehine davalı adına tapuda kayıtlı taşınmaz üzerinde ipotek tesis edildiği, ödeme dekontunda müşteri davacı ... ise de Güler Cam İnş. San. Tic. Ltd.

Şti. adına yapılan bir ödeme olarak yazıldığı, davacının yaptığı ödeme ile nihai olarak borçtan kurtulanın dava dışı kredi borçlusu olduğu, kredi borcunun ipotek teminatına başvurulmadan önce ödendiği, davalının doğrudan sorumlu olduğu bir borç ile ilgili olmadığı dolayısıyla davalının malvarlığında nedensiz bir artış olduğu söylenemeyeceği, davacının yapmış olduğu ödemeyle davalı taşınmazındaki ipoteğin sona erdirilmiş olmasının doğrudan davalıya müracaat hakkı vermediği, borcun asıl sorumlusunun dava dışı şirket olduğu,

onun borcu için ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile tahsilat yapılacak olsa bile davalının asıl borçludan talep hakkının olduğu, ödemeden önce veya sonra davalının bu ödemeden sorumlu olacağı yönünde taraflar arasında bir anlaşma ya da davalının bu yönde açık bir kabulü olduğunu gösteren güçte bir delil bulunmadığı, davacının iddiasının ispatı bakımından dekont üzerindeki açıklamanın yeterli görülmediği, ilk derece mahkemesince davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacının, dava dışı şirketin kullandığı krediden dolayı davalı taşınmazında tesis edilen ipotek nedeniyle davacı tarafından bankaya yapılan ödemenin iadesi için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali talebine ilişkindir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına ve özellikle davaya konu hukuki ilişkide sebepsiz zenginleşme hükümleri değil 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 127. ve 128. maddeleri hükümlerinin uygulanacak olmasına ancak buradaki şartların da gerçekleşmemiş olmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.