Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/6830 K.2021/6433

Taraflar arasında görülen davada İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 07.02.2020 tarih ve 2019-272/91 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili firmaya ait 30.03.2013 keşide tarihli ve dava dışı ... lehine keşide edilmiş 25.000.- TL bedelli çekin dava dışı lehtara verilmek üzere dava dışı Ahmet Müçek elinde iken bu kişinin iş yerinden çalınmak suretiyle elden çıktığını, ilk ciranta olan ...'un imzası taklit edilerek sahte imza ile çekin tedavüle çıkarıldığını, ayrıca çekin keşide tarihinde tahrifat yapılarak 30.03.2013'ten 30.05.2013'e çevrildiğini, davalının yetkili hamil olmadığını ileri sürerek, davalıya borçlu olmadıklarının tespiti ile davalının tazminata mahkum edilmesini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin iyi niyetli hamil olduğunu ve çeki önceki cirantadan olan alacağı sebebiyle iktisap ettiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davaya konu çekin keşide tarihinde tahrifat yapıldığı ve gerçek keşide tarihine göre çekin yasal süresi içerisinde ibraz edilmediğinin anlaşıldığı, bu halde kambiyo hukukundan kaynaklanan haklar yitirilmiş ise de, çeke ciro yolu ile hamil olan davalının, dava tarihinde yürürlükte bulunan 6102 sayılı TTK'nun 818/1.-m maddesi yollaması ile çeklerde de uygulanan aynı kanunun 732. maddesine dayalı sebepsiz zenginleşme nedeniyle alacak talebinde bulunabileceği, bu halde 1 yıllık sürenin,

çeklerin gerçek keşide tarihlerine göre muhatap bankaya ibraz edilebilecekleri sürenin sonundan itibaren başladığı, eldeki davanın süresinde açıldığı, bu halde davacının sebepsiz zenginleşmediğini ispat etmesi gerektiği, davacının bu hususu ispatlayamadığı, verilen tedbir kararı nedeniyle alacaklı alacağına geç kavuştuğundan İİK’nun 72/4. maddesi gereğince kötü niyet tazminatı koşullarının oluştuğu gerekçesiyle, davanın reddine ve 38.729,00 TL alacağın %20’sine tekabül eden 7.745,80 TL kötü niyet tazminatının davacıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.