Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/7670 K.2022/2676

Taraflar arasında görülen davada Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 05.10.2017 tarih ve 2014/270 E. - 2017/907 K. sayılı kararın davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin esastan reddine-kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi’nce verilen 11.09.2020 tarih ve 2018/501 E. - 2020/959 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı arasında 04/08/2011 tarihinde 1 adet Vitap Point CNC Numerik Kontrollü Delik Açma Makinası alımı, montajı, eğitimleri ve işletmeye alınması hususunda mal alımı sözleşmesi imzalandığını, müvekkiline teslim edilen makinanın ayıplı çıkması üzerine muhatap firmaya ihbarda bulunulduğunu, şirket tarafından makinanın onarımının teklif edildiğini ancak onarım durumunda makina orjinalliğini kaybedeceğinden itirazlarının kabul edilerek orjinali ile değiştirildiğini, müvekkili şirkete yeni verilen makinasının da ilk kullanıldığı anda arızalı ve ayıplı çıktığını, delikleri kaydırdığını,

çalışırken sık sık kendiliğinden durduğunu, bu durumun derhal bildirildiğini, makinanın çalışmaması nedeniyle müvekkili şirketin işlerinin aksadığını, kazanç kaybına maruz kalındığını ileri sürerek orjinali ile değiştirilmeyen ayıplı Vitap Point CNC Delik Makinasına ait satış akdinin feshi ile bedeli olan 88.350,00 TL (30.000 Euro karşılığı)'nin ödemenin yapıldığı 27/01/2012 tarihinden itibaren ve makinenin çalışmamış olması nedeni ile uğranılan iş kaybı karşılığı olarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 110.000,00 TL olmak üzere toplam 198.350,00 TL alacağın ticari reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar

verilmesini dava ve talep etmiştir

Davalı vekili, davacının dava konusu taleplerine ilişkin olarak hiçbir hukuki prosedüre uymadığını, süresi içinde ayıp ihbarında bulunmadığını, davacının uzun süredir makineyi kullandığını, ciddi olarak iade talep etmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, makinenin ayıplı olduğu, 04/03/2014 tarihli ihtarname ile sözleşmeye konu makinenin ayıplı olması sebebiyle sözleşmeden dönüldüğü, ihtarnamenin 07/03/2014 tarihinde davalı tarafa tebliğ olunduğu, davacının kazanaç kaybı zararını ispatlayamadığı davacının davasının kısmen kabulüne 88.350,00 TL maddi tazminatın davalı şirketin temerrüd tarihi 24/03/2014 tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, sözleşmeye konu delik açma makinesinin davalıya iadesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince ilk makinenin ayıplı olması nedeniyle misli ile değiştirilerek 11.07.2012 tarihinde davacı yana teslim edildiği, davacının 27.02.2014 tarihinde noter ihtarnamesi keşide ettiği, bundan önce davalı yana ayıp ihbarında bulunduğuna dair dosya kapsamına herhangi bir delil ibraz edilmediği gibi servis kapsamında makine üzerinde herhangi bir çalışma yapıldığına dair bir bulgunun da olmadığı,

süresinde yapılan bir ayıp ihbarı bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun yukarıda sayılan nedenlerle HMK'nın 353/1.b.1. maddesi uyarınca esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından verilen 2014/270 Esas 2017/907 Karar sayılı ve 05/10/2017 tarihli kararın HMK'nın 353/1-b-2.maddesi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.