Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/7887 K.2022/3163

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 26.09.2018 tarih ve 2016/640 E- 2018/674 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 14.10.2020 tarih ve 2019/823 E- 2020/1000 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı şirket Bu-Ha Enerji San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından müvekkili aleyhine Beyoğlu 2 Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2016/80 esas sayılı dosyasında haksız olarak istihkaklarından kesinti yapıldığı gerekçesi ile alacak davası açıldığını, Mahkemece 17/11/2008 tarihli kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiğini, müvekkili şirket tarafından alacaklı vekiline karar gereğince 28/01/2009 tarihinde 511.778,00 TL ödeme yapıldığını, müvekkili ile davalı arasında imzalanan 24/07/2006 tarihli işletme hakkı devir sözleşmesinin 7. maddesi gereğince ödeme nedeni ile rücu hakkı bulunduğunu iddia ederek 511.778,00 TL' nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın zaman aşımı nedeni ile reddi gerektiğini, özelleştirme kapsamında sermayesinin tamamı müvekkiline ait olmakla birlikte ayrı bir tüzel kişiliğe sahip şirketlerin kurularak faaliyet göstermeye başladıklarını, bu dava açısından 2006 yılında anonim şirket olan Boğaziçi EDAŞ'ın ticaret siciline işlenip özelleştirme idaresi ile işletme hakkı devir sözleşmesi imzalandığını, yine özelleştirme kapsamında 2013 yılında yapılan ihale ile Boğaziçin EDAŞ'ın kesinleşen ve mutabık kalınan bütçe, bilanço üzerinden davalı şirkete devrolunduğunu, davacı şirketin müvekkili şirket hisslerini fiilen 28/05/2013 tarihinde devraldığını,

bu tarihe kadarki tüm ödemelerin devlete ait olan Boğaziçi EDAŞ' tarafından yapıldığını, ödemelerin mali tablolarda yer aldığını ve bu şekilde davacının hisseleri devraldığını, bu nedenle müvekkiline rücu edilemeyeceğine davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davaya konu olan uyuşmazlığın İDHS'nin imzalanmasından önce dava dışı 3. kişi tarafından Beyoğlu 2 ATM' de 06/03/2006 yılında dava açılmak suretiyle başlatıldığı, davanın alacak talebine ilişkin olduğu, davaya konu uyuşmazlığın Haziran 2002- Aralık 2005 tarihleri arasında istihkaklarda yapılan kesintilerden kaynaklandığı, uyuşmazlığın İHDS'nin imzalanmasından önce başlamış olması nedeniyle İHDS'nin 7/4 maddesi kapsamında değerlendirme yapılması gerektiği, bu madde gereğince İHDS'den önce başlamış uyuşmazlıkları takip görevinin ve sorumluluğunun davalı TEDAŞ'a ait olduğu,

ancak davacı tarafından 3. kişiye ödeme yapıldığı, bu nedenle davacının ödeme yaptığı miktar kadar davalıya rücu hakkının bulunduğu, davanın İHDS'den önce açılmış olması nedeniyle ihbar yükümlülüğünün bulunmadığı gerekçeleriyle davanın kabulüne, 511.778,00 TL alacağın 28/01/2009 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince Haziran 2002-Aralık 2005 arasındaki elektrik sayaçları okuma, kesme açma, sayaç mühürleme, sayaç kaldırma ve tali işler bedelinin tahsili amacıyla İstanbul 31. İcra Müdürlüğü’nün 2009/135 Esas sayılı sayılı dosyası üzerinden davacı aleyhine Haziran 2002-Aralık 2005 dönemine ilişkin alacak için başlatılan takip neticesinde 28/01/2009 tarihinde 511.778,00 TL. ödeme yaptığı, dayanak mahkeme ilamındaki ihtilafa konu alacak mülkiyetten kaynaklanmadığından davacının ihbar yükümlülüğünün bulunmadığı,

taraflar arasındaki 24/07/2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin "Üçüncü Kişilerin Hak İddialarını Düzenleyen" 7. maddesi gereğince, yapılan ödemenin İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin imzalandığı tarihten önceki döneme isabet eden olaylara dayandığı, davacının ödemiş olduğu bedeli davalıdan talep ve dava hakkı bulunduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.