Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/8095 K.2022/3086

Taraflar arasında görülen davada Buldan Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 05.04.2019 tarih ve 2016/422 E. - 2019/257 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 28.09.2020 tarih ve 2019/1801 E. - 2020/1095 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının Buldan ilçesinde yaptığı işyeri ve daireleri açık arttırma usulü ile satılığa çıkardığını, 117/420 arsa paylı blok 1. bodrum+zemin kattaki 29 numaralı, depolu dubleks işyeri olan bağımsız bölümü davalının 1.205.000.-TL'ye satın aldığını, taşınmazın davalıya teslim edildiğini, ancak satış bedelinin 5.000.-TL’si ile satış bedelinin KDV’si olan 216.900.-TL'yi ödemediğini, ilk faturaya maddi hata ile KDV bedelinin eklenmediğini, ikinci fatura ile KDV bedelinin de davalıya fatura edildiğini, ihtarname çekilmesine rağmen sonuç alamadıklarını ileri sürerek, 5.000.-TL alacağın teslim tarihinden itibaren reeskont faizi ile 216.900.-TL KDV alacağının fatura kesim tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, söz konusu taşınmazın 1.205.000.-TL bedelle satın alınarak tapu devri yapıldığını, ilk faturada KDV tutarının satım bedeline dahil olduğunun anlaşıldığını, ikinci faturayı iade ettiklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; dava konusu taşınmazın 1.205.000.-TL bedelle davalı tarafından satın alındığı, davalı şirket tarafından 1.200.000.-TL ödeme yapıldığı, davacı tarafından davalı adına düzenlenen faturadan dolayı davacının davalıdan 5.000.-TL alacağının bulunduğu, devir yapılan taşınmaz için 216.900.-TL KDV ödenmesi gerektiği, bilirkişi heyetinin 04.01.2019 tarihli raporlarına göre KDV sorumluluğunun davalıda bulunduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiş, karara karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde; vergiyi doğuran olayın, taraflar arasındaki taşınmaz satımı olduğu, satışla birlikte, 3065 Sayılı Katma Değer Vergisi Yasası'na göre KDV'nin mükellef ve sorumlusu malı teslim eden veya hizmeti gören kişi olduğu,

ancak, satış sırasında ve paranın ödenmesinden önce düzenlenen belgede KDV'nin satış bedelinden ayrı olarak gösterilmesi halinde satıcının, bu vergiyi alıcıdan satış bedeli ile birlikte tahsil edebileceği, satış sırasında KDV ayrıca gösterilmemişse, KDV'nin satış bedeline dahil olduğunun kabulü gerektiği, satıcı satış sırasında KDV'nin satış bedelinin dışında olduğunu açıkça bildirmemişse taraflar karşılıklı edimlerini yerine getirdikten sonra artık alıcıdan KDV bedelini talep edemeyeceği,

taraflar arasında tapuda yapılan satış sırasında veya satıştan önce yapılan sözleşme ile KDV'nin satış bedeline dahil olmadığı hususunda yapılmış bir anlaşma bulunmadığı, davacı şirket tarafından taşınmazın 950.000.-TL + KDV fiyata satışa çıkartılması kararlaştırılmış, davalı tarafından toplamda 1.200.000.-TL teklif verilmiş, davacı tarafından satış bedeli olarak kesilen 1.205.000.-TL'lik faturada KDV'nin satış bedeline dahil olduğu, zira KDV’nin faturada ayrıca gösterilmediğinden taraflar edimini yerine getirdikten sonra artık alıcıdan KDV talep edilemeyeceği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf isteminin kabulü ile,

ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile 5.000.-TL'nin 11/09/2015 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.