Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/919 K.2021/4512

Taraflar arasında görülen davada İskenderun Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 19.09.2017 gün ve 2016/463 - 2017/349 sayılı kararı onayan Daire'nin 09.05.2019 gün ve 2018/1376 - 2019/3619 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 24.10.1995 tarihinde akdedilen sözleşme uyarınca 5.164,14 mt miktarındaki ağır hurda demirin (HMS1) Yemen’den ihraç edilerek davalının sahasına teslim edildiğini, ancak müvekkilinin acentesi davadışı Barutçu Ltd.

Şti’nin mahkemeden talep etmesi üzerine sözü geçen hurda yükünün 1000 mt’lik kısmı üzerinde bu şirket lehine rehin ve hapis hakkı tanındığını, bunların davalıya yediemin olarak teslim edildiğini, daha sonra müvekkili ve davalı Yazıcı A.Ş. tarafından açılan menfi tespit davası ve bu davada verilen kararı takiben taraflar arasında varılan sulh uyarınca davadışı şirketin alacağının 31.000 USD olarak belirlendiğini, bunun sonucunda müvekkili tarafından davalı Yazıcılar A.Ş’ne gönderilen ödeme talimatı ile 1000 mt demir bedel alacağından mahsup edilmek üzere, davalı tarafından davadışı şirkete ödeme yapıldığını,

davalı tarafından bakiye 1000 mt hurda demirin bedeli sözleşmede belirtilen birim fiyattan hesaplanarak müvekkiline 102.700 USD ödendiğini, bunun eksik bir ödeme olduğunu, zira alım-satım anlaşmasına göre ifa tarihindeki fiyatlar üzerinden ödeme yapılması gerektiğini, davalının kötüniyetli olduğu gibi rehinli ve hapisli olmasına rağmen kendisine yediemin sıfatıyla teslim edilen hurda demiri piyasa fiyatı yükselince fabrikasında eriterek sattığını ve sebepsiz zenginleştiğini ileri sürerek asıl davada 10.000.- TL asıl alacak ile birleşen davada 161.266.- TL asıl alacak ile 21.207.- TL faizin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, 1000 mt hurda ile ilgili olarak geç ödeme yapılmasında müvekkili şirketin hiçbir kusuru bulunmadığını, tedbir konulmasına davadışı acentenin davacı şirketten alacaklı olmasının yol açtığını, davacının borcunu ödeyememesi nedeniyle uzun süre ihtiyati haciz ve rehnin 1000 mt hurda üzerinden kaldırılamadığını, davacının ödeme talimatı üzerine dava dışı şirkete ve icra dosyasına gerekli ödemenin müvekkilince yapılarak 1000 mt hurda üzerindeki tüm tedbirlerin kaldırıldığını, talimat üzerine davacı acentesine yapılan ödemelerle birlikte toplam 102.000 USD’nin davacı şirkete ödendiğini, davacı şirketin ihtirazi kayıt koymaksızın bakiye bedeli tahsil ettiğini, müvekkilinin borcunun bulunmadığını, savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece Dairemiz tarafından verilen bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, asıl davanın kısmen kabulüne, 10.000.- TL’nin davalıdan tahsili, ile davacıya verilmesine birleşen davada asıl alacak yönünden talebin kabulü ile 161.266,00 TL'nin temerrüt tarihi olan 30.11.2004 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline asıl davadaki 10.000.- TL için 30.11.2004-01.08.2014 tarihleri arasında işlemiş olan faiz alacağı yönünden davanın kısmen kabulü ile 19.833,01 TL faiz alacağının davalıdan tahsiline ve asıl davaya konu 10.000.- TL alacak için 01.08.2014 tarihinden tahsil tarihine kadar

reeskont faizi uygulanarak davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine dair verilen karar asıl ve birleşen davada davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.