Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/10 K.2022/1951

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 16.07.2020 tarih ve 2019/353 E. - 2020/183 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ticaret unvanının ayırıcı unsuru olan ve 40 yıldan bu yana kullandığı "MODA" tanıtım işareti üzerinde korunmaya değer hakkının bulunduğunu, "MDÇ MODA" ibareli 5, 18, 25. sınıf ürün ve hizmetleri içeren 2005/42074, "MODA ÇANTA" ibareli 18. sınıf ürün ve hizmetleri içeren 2010/39505, "MODA ÇANTA KEMER SANAYİ VE TİCARET LİMİTED ŞİRKETİ" ibareli 18. sınıf ürün ve hizmetleri içeren 2008/11717, "MODA ÇANTA KEMER" ibareli 18. sınıf ürün ve hizmetleri içeren 2009/23984, "MDÇ MODA" ibareli 35. sınıf ürün ve hizmetleri içeren 2011/107928 sayılı tanınmış markaların sahibi olduğunu, kötü niyetli davalının "ModaVien" ibareli,

18, 25 ve 35. sınıftaki ürün ve hizmetleri içeren marka tescil başvurusunda bulunduğunu, 2015/60848 kod numarası verilen başvuruya, müvekkilince kötü niyet, önceye dayalı hak sahipliği, tanınmışlık ve iltibas gerekçeleriyle yapılan itirazın önce Markalar Dairesi ve nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, başvurunun tescilinin müvekkilinin "MODA" esas ve ayırt edici unsurlu markaları ile iltibasa sebebiyet vereceği gibi onların tanınmışlığından haksız yarar sağlayacağını ileri sürerek,

YİDK'in 2016/M-8201 sayılı kararının iptaline ve davalı markasının hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPMK vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, davacının itirazına mesnet markalarla başvuru konusu ibare arasında iltibasa yol açacak derecede bir benzerlik bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve dosya kapsamına göre; “MODA” ibaresinin tek başına tanımlayıcı bir ibare olduğu ve kimsenin tekeline bırakılacak ibarelerden olmadığı, davalının başvuru markasında yer alan “Vien” ibaresinin markaya ayırtedicilik katacağının kabul edilmesi gerektiği, dolayısıyla markalar arasında benzerlik bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.