Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/1205 K.2022/3189

Taraflar arasında görülen davada Denizli Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 02.07.2019 tarih ve 2015/639 E. - 2019/737 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ... ile davalı ... arasında 13/11/2007 tarihinde Rusya’da bulunan, müvekkiline ait ekmek fırın işletmesinin tüm ekipmanlarıyla birlikte davalıya devri konusunda sözleşme yapıldığını, sözleşme bedeli 162.000 USD'nin, 10.000 USD'si peşin, kalan 10.000 USD’nin 05/01/2008 tarihinde, 142.000 USD’nin ise 30/05/2008 tarihinde ödeneceği hususunda anlaşma sağlandığını, ne var ki 10.000 USD'lik peşinat haricinde kalan 152.000 USD'nin ödenmediğini ileri sürerek 152.000 USD karşılığı 282.263.- TL'nin yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili bozma ilamından sonraki beyanı ile yetkili mahkemenin Rusya mahkemeleri olduğunu, taraflar arasındaki ilişkinin öncelikle kendisi tarafından işbu işletmenin devri ile başladığını, bu devre karşılık bir bedel alınmadığını, zira alınan bir kısım bedelin de icra ve dava dosyaları ile iadesinin yapıldığını, bahsekonu sözleşmenin üzerinde tahrifat yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında akdedilen sözleşmeye göre, fırın işletmesinin davalıya devredildiği, bedelin ödenmediği, sözleşmede bir tahrifatın bulunmadığı, davalının ödemeye dair iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 282.112,00 TL 'nin dava tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlarda yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.