Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/1237 K.2022/4842

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 13.12.2018 tarih ve 2017/130 E- 2018/284 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 09.10.2020 tarih ve 2019/396 E- 2020/835 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2004/25380, 2014/89613, 2011/99361, 2011/100893, 2015/33379, 2014/89643, 2008/73551, 2008/61600, 2004/32726, 2004/46025 sayılı ve “bi”, “bi 0”, “bi ice tea”, “bi life”, “bi sıfır”, “biciko”, “bidat”, “bimix”, “bitanem” ibareli markaların sahibi olduğunu, davalı yan tarafından tescili talep edilen 2015/57794 başvuru numaralı "Bİ" ibareli markanın, müvekkili şirket markalarının esaslı unsurlarının tamamını ihtiva edecek şekilde oluşturulduğunu, müvekkilinin başvuruya itirazının, davalı TPMK YİDK'nın 2017-M-799 sayılı kararı ile nihai olarak kısmen reddedildiğini,

oysa müvekkili markasının tüm unsurlarını içerecek şekilde benzer telaffuz ile aynı mal ve hizmetler bakımından tescil başvurusunun yapıldığını ve bu şekli ile tescil edilmesi durumunda, tüketiciler nezdinde bu marka ile müvekkili markasının karıştırılmasının kaçınılmaz olduğunu, bu hususun da davalı yana müvekkilinin tanınmışlığından ekstra bir avantaj sağlayacağını ve müvekkil yanın tanınmışlığından, yaygın, pazarlama, dağıtım ağı ile reklam ve tanıtımlarından yararlanacağını, aynı zamanda “bi” markası ile verilecek kötü hizmetler ile kötü üretilebilecek ürünler nedeni ile de müvekkilinin marka ve işletmesinin zarara uğrayacağını,

bu hareketin iyi niyetli olarak yorumlanamayacağını ileri sürerek, davalı Türk Patent YİDK kararının iptalini ve diğer davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin 29, 30, 32. sınıflarda tescilli olan “bi” markası nedeni ile müvekkili şirket markasının tescil kapsamından 29, 30, 32. sınıfların satış hizmetlerinin çıkarıldığını, müvekkil şirketin başvuru kapsamında kalan mallar ile 29, 30, 32. sınıf mallar arasında bu yönde bir yakınlık veya bağlantının bulunmadığını, davacı şirket adına kayıtlı ve 03, 31, 34 ve 35. sınıflarda tescilli "BİÇİM" ve "BİDAT" markaları ile müvekkil şirkete ait "Bİ" markası arasında görsel, işitsel ve anlamsal benzerlik bulunmadığını, davacının itiraza dayanak markalarının tanınmışlığını kanıtlayacak bilgi ve belgelerin sunulamadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Kurum vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesi, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, başvuru kapsamında kalan emtia bakımından, tarafların markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunmadığı, davalının kötü niyetli olduğunun da ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

İstinaf Mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı ve davalının başvurusu kapsamında kalan emtia bakımından davacının sadece 2004/46025 numaralı "Bitanem" ibareli, 2004/32726 numaralı "Bimix" ibareli, 2008/32570 numaralı "Biçim" ibareli markalarının benzer olduğu, markaların bir bütün halinde incelenmesi gerektiğinden, tarafların markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunmadığı ve dolayısıyla da 556 sayılı KHK'nın 8/4. maddesi koşullarının davacı yararına oluştuğunun kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esasstan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.