Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/2074 K.2022/4979

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 14.10.2020 tarih ve 2016/348 E. - 2020/593 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında bayilik sözleşmesi imzalandığını ve davalıya ait taşınmaz üzerinde 12 yıl süreli intifa hakkının tesis edildiğini, intifa bedeli olarak davalıya 210.000.- TL ödediğini, Rekabet Kurulu'nun bayilik ilişkisi çerçevesinde dağıtım firmalarına verilen intifa hakkının süresini 5 yıl ile sınırlandırması üzerine intifa hakkının sona erdiğini, 5 yılı aşan ve kullanılmayan intifa ivaz bedelinin BK 61.md uyarınca müvekkil şirkete iadesi gerektiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 175.000.- TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, talebini 122.500.- TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, intifa bedelinin resmi senette 20.000.- TL olarak belirlendiğini, davacının 210.000.- TL'lik akaryakıt tesliminin hibe olduğunu, iade talebinin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre, dava konusu intifanın, 06/05/2005 tarihinde tescil edildiği, 24/09/2010 tarihinde ise terkin edildiği, sözleşmenin ilk kısmında davacı Turkuaz firması lehine 20.000,00 TL bedelle intifa hakkının 15 yıl süreli olarak tesis edildiği, bu bedelin ise 27/07/2016 tarihinde banka kanalıyla davacıya ödendiği, bayilik ön protokolü incelendiğinde davacının KDV dahil 210.000,00 TL'nin motorin cinsi akaryakıtı hibe olarak vereceğinin kararlaştırıldığı, sözleşme içeriğinden tarafların açık bir şekilde intifa bedelinin bu fiyata kararlaştırıldığının anlaşılamadığı,

tapu senedinde intifa bedelinin açık bir şekilde 20.000,00 TL olarak kararlaştırıldığı, 20.000,00 TL'nin yargılama sırasında davalı tarafından geri ödendiği, bu bedel yönünden davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle 20.000,00 TL yönünden konusuz kalmakla karar verilmesine yer olmadığına, bu tutarı aşan kısım yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.