Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/2333 K.2021/2995

Taraflar arasında görülen davada Salihli 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 14.01.2020 tarih ve 2015/508 E- 2019/241 K. sayılı ek kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi'nce verilen 10.07.2020 tarih ve 2020/477 E- 2020/640 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Dava, kesin teminat mektubunun nakde çevrilmesi nedeniyle oluşan zararın ve yoksun kalınan karın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, bu kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine, mahkemece çıkarılan muhtıraya rağmen eksik istinaf karar harcının yatırılmadığı gerekçesiyle istinaf dilekçesinin reddine ilişkin 14.01.2020 tarihinde ek karar verilmiş, ek kararın istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

İstinaf mahkemesince verilen bu karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen ek kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.