Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/2401 K.2021/3011

Taraflar arasında görülen davada Batman 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 13.12.2019 tarih ve 2019/332 E. - 2019/1112 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin reddine dair Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi’nce verilen 10.12.2020 tarih ve 2020/313 E. - 2020/1151 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Dava tarımsal kredi sözleşmesinden kaynaklanan 51.484,19 TL alacağın tahsili istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi olan 10/12/2020 itibariyle Bölge Adliye Mahkemesi temyiz kesinlik sınırı 72.070,00 TL olup bu meblağın altında kalan hükümlerin 6100 sayılı HMK'nın 362/1-a. bendi uyarınca kesin nitelikte olduğu, davanın davalı ... yönünden zamanaşımı nedeniyle, diğer davalılar yönünden ise yasal sorumluluk süresi dolduğundan reddine karar verildiği ve reddine karar verilen miktarın temyiz sınırı altında kaldığı anlaşılmaktadır.

6100 sayılı HMK'nın 366. maddesi delaletiyle kıyasen uygulanması gereken aynı Kanunun 346/2. maddesi hükmü uyarınca, kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında Bölge Adliye Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekle birlikte, Yargıtay tarafından da bu yolda karar verilebileceğinden, davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.