Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/2413 K.2022/6594

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 09.04.2018 tarih ve 2014/1462 E- 2018/465 K. sayılı kararın temlik alan davacı vekili ve davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin kabulüne dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nce verilen 20.01.2021 tarih ve 2018/1344 E- 2021/64 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ve davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Temlik alan davacı vekili, alacağını temlik eden Burgan Bank A.Ş. ile davalı ... Ltd. Şti. arasında akdedilen genel kredi sözleşmelerinin diğer davalılar tarafından müteselsil kefil sıfatıyla imzalandığını, sözleşmeye istinaden davalı ... Ltd. Şti. lehine, Afyonkarahisar İscehisar Mermer Organize Sanayi Bölgesi Müteşebbis Heyet Başkanlığı’na hitaben 180.000 TL tutarlı teminat mektubu verildiğini, mektup bedelinin tazmin edilmesi üzerine banka tarafından keşide edilen ihtarname ile borcun ödenmesinin istenildiğini, ödeme yapılmaması üzerine alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibinin davalıların haksız itirazları sebebiyle durduğunu ileri sürerek, itirazların iptaline, takibin devamına ve davalılar aleyhine icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkili Arel Elek. Ltd.

Şti.’nin dava konusu teminat mektubunun verildiği dava dışı kuruma karşı tüm edimlerini yerine getirmesine rağmen kurumun 20.600,42 TL SGK alacağına karşılık 180.000 TL’lik teminat mektubunu nakde çevirdiğini, tazmin işlemi öncesinde bankanın uyarılmasına rağmen, kendisine iletilen alacak miktarı kadarının değil tamamının nakde çevrilmesine muvafakat ettiğini, bakiye 159.399,58 TL’lik kısmın uzun süre iade edilmediğini, müvekkilinin ihtarı üzerine 141.665,51 TL’nin 08.12.2014 tarihinde bankaya iade edildiğini, davacının bu alacağını haksız işlemi yapan kurumdan talep etmesi gerektiğini,

davacının iade edilen tutarı mahsup etmeden dava açtığını, talep edilen alacak miktarının gerçeği yansıtmadığını, talep edilen faiz oranının da fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, yapılan yargılama ve toplanan deliller ve mahkemece benimsenen bilirkişi raporuna göre, temlik eden banka ile davalı kredi borçlusu Arel Elektrik Ltd. Şti. arasında akdedilen genel kredi sözleşmelerini davalı kefillerin müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatıyla imzaladıkları, sözleşmeler kapsamında teminat mektubu bedelinin tazmin edilmesi sonucu oluşan nakdi kredinin ödenmediği,

davalı kefillerin borcun tamamından kefalet limitiyle sınırlı olarak müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları, takip ile dava tarihi arasında yapılan kısmi ödemeler nazara alınarak davanın kısmen kabulüne, davalıların İstanbul 27. İcra Müdürlüğü’nün 2014/31113 esas sayılı dosyasına yaptığı itirazlarının kısmen iptaline, takibin 69.923,92 TL asıl alacak, 117,51 TL işlemiş faiz üzerinden devamına, takip tarihinden itibaren asıl alacağa yıllık % 60 oranında temerrüt faizi işletilmesine, davalılar aleyhine hükmolunan alacağın % 20’si oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmiştir.

Karara karşı temlik alan davacı vekili ve davalılar vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, icra takibinden sonra davadan önce 08.12.2014 tarihinde tazmin edilen mektup bedelinin 141.665,51 TL’lik kısmı bankaya iade edildiğine göre banka alacağının 08.12.2014 tarihi itibariyle tespiti gerektiği, ilk derece mahkemesince, TBK’nın 100. maddesi gereği icra masrafları ve icra vekalet ücreti dikkate alınmadan dava tarihi itibariyle hesaplanan alacak üzerinden hüküm verildiği,

takip tarihinden itibaren işleyen faiz hesaplanarak iade edilen tutar düşülerek kalan miktara hükmedildiği halde, mükerrer olacak şekilde asıl alacağa icra takip tarihinden itibaren faiz işletilmesi doğru görülmediğinden davacı vekili ve davalılar vekili istinaf başvurusunun esastan kabulüne, dava tarihinden önce yapılan kısmi ödeme tarihi itibariyle belirlenen alacak tutarı olan 82.072,85 TL üzerinden itirazın kısmen iptaline, 82.072,85 TL alacağa ödeme tarihi olan 08.12.2014 tarihinden itibaren temerrüt faizi işletilmesine ve hükmolunan alacak tutarı üzerinden davacı yararına % 20 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesine,

davadan sonra 28/06/2016 tarihinde yapılan 667,21 TL ödemenin icra müdürlüğünce infaz sırasında dikkate alınmasına karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak davacı vekili ve davalılar vekilince yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davalılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince; Bölge Adliye Mahkemesince davalılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm kaldırılıp davanın kısmen kabulü yönünde yeniden hüküm kurulduğu, bu durumda Bölge Adliye Mahkemesi’nin karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT uyarınca davalılar vekili yararına nispi vekalet ücreti takdiri gerekirken, İlk Derece Mahkemesince öngörülen vekalet ücretinin aynen hüküm fıkrasına yazılması doğru olmamış ise de, tek başına bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/2 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.