Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/3046 K.2021/4141

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17.05.2017 tarih ve 2009/800-2012/347 sayılı ara kararın Yargıtayca incelenmesi asıl davada davacı ... ve asıl davada davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, dava dilekçesinde 33.800,00 TL alacaklarının 06.09.1999 tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faizi ile birlikte tahsilinin talep edilmesine ve bu taleplerinin kabul olunmasına rağmen 2009/800 Esas, 2012/347 Karar sayılı gerekçeli kararda faiz başlangıç tarihinin 06.09.2009 olarak belirtildiğini ileri sürerek, hak kaybına uğramamak için kararın faiz başlangıç tarihinin 06.09.1999 olarak değiştirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, 2009/800 Esas, 2012/347 Karar sayılı kararın 28.11.2012 tarihinde kesinleştiği ve kesinleşmiş mahkeme kararı üzerinde tavzih yapılamayacağından davacılar vekilinin talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davacı ... ve asıl davada davacılar vekili temyiz etmiştir.

Davacılar vekilinin asıl davada yanlış gösterilen faiz başlangıç tarihinin tavzih yolu ile düzeltilmesi istemi, mahkemece kararın kesinleşmiş olduğu gerekçesiyle reddedilmiş ise de, bu gerekçe doğru değildir. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, HMK'nın 305/2. maddesi uyarınca, hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçların değiştirilemeyecek olması yönündeki bu değişik gerekçeyle sonucu itibari ile doğru olan ret hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.