Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/307 K.2022/4607

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 8. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 10.10.2017 tarih ve 2017/428 E- 2017/1022 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi'nce verilen 05.11.2020 tarih ve 2018/284 E- 2020/1970 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili ile davalı ... arasında "İşveren Mali Mesuliyet Sigorta Poliçesi" düzenlendiğini, müvekkiline ait işyerinde hizmet akdi ile çalışan işçinin geçirdiği iş kazasının ve akabinde açılan iş davasının davalıya ihbar edildiğini, iş mahkemesi kararının kesinleşmesi sonucunda işçiye ödenen bedelin sigorta şirketinden talep edildiğini, ancak davalının poliçenin sigortalının Bursa/İnegöl'de bulunan işyerindeki iş kazalarını temin ettiği, iş kazasının anılan adreste gerçekleşmediği ve bu nedenle zararın poliçe kapsamında olmadığı gerekçesiyle ödeme yapmadığını,

iş kazasının müvekkilinin faaliyet konusu içindeki bir işte oluşması nedeniyle hasarın teminat harici olmadığını, kazaya uğrayan işçinin poliçeye ekli listede adının bildirildiğini, poliçede okunmayacak şekilde küçük puntolarla yazılan hükümlerin genel işlem koşullarına ve dürüstlük kuralına aykırılık içerdiğini, işçiye ödenen bedelin tahsili için davalı hakkında başlatılan takibe davalının haksız yere itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaliyle takibin devamına ve davalının %20'den aşağı olmamak üzere inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; poliçede bildirilen adreste meydana gelebilecek ve yine poliçede bildirilen faaliyet adresinde çalışan işçiler için poliçe limitleriyle sınırlı olarak teminat öngörüldüğünü, kazanın poliçede belirtilen riziko adresinde meydana gelmediğini, basiretli bir tacir gibi hareket etmesi gereken davacı şirketin poliçede mevcut özel şartın geçersizliğini ileri süremeyeceğini belirterek davanın reddiyle, davacı aleyhine %20'den aşağı olmamak üzere kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; poliçede, davacının faaliyet adresi olarak bildirdiği adreste ahşap doğrama imalatı ile ilgili olağan işletme faaliyetlerinin teminat altına alındığı, poliçede bildirilen adres dışındaki faaliyet sırasında oluşacak zararların teminat kapsamında olmadığı, davacı tacir olduğundan genel işlem şartını ileri süremeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce; iş kazasının davacı sigortalı şirkete ait İstanbul/ Başakşehir ilçesindeki işyerinde meydana geldiği, poliçede sigortalının Bursa/İnegöl'de bulunan işyerindeki ahşap doğrama imalatı ile ilgili faaliyetlerinin temin edildiği, tacir olan sigortalı davacı şirketin poliçedeki açık hükmün genel işlem şartlarına aykırılık teşkil ettiğini, dürüstlük kurallarına ve bilgilendirmeye yönelik yönetmelik hükümlerine aykırı olduğunu savunmasının yerinde olmadığı,

davacı taraf istinaf talebinde, poliçede 103 işçi esas alınarak prim ödeme borcunun belirlendiğini, işçilerin ekli liste ile sigortalıya bildirildiğini ve bu işçilerin hiçbirinin İnegöl adresinde çalışmadığını ileri sürmüşse de, poliçenin dava konusu tazminat talebine dayanak işveren mali mesuliyet sigorta poliçesi olmayıp, davacı tarafın aynı gün düzenlendiğini beyan ettiği ferdi kaza poliçesi olduğu değerlendirildiğinden bu yöndeki istinaf talebinin yerinde görülmediği,

ayrıca HMK'nın 357. maddesi uyarınca istinaf mahkemesinde ilk derece mahkemesinde ileri sürülmeyen iddiaların ve delillerin ileri sürülemeyeceği, davaya dayanak poliçede teminat kapsamında sayılan hususların, somut olayla ilgisi bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1.b.1 bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.