Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/3230 K.2022/5550

Taraflar arasında görülen davada Hatay 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 17.11.2020 tarih ve 2019/242 E. - 2020/309 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı asil, davalının, kendisinden 7.350.- TL alacaklı olduğunu iddia ederek hakkında icra takibi başlattığını, yasal faizleriyle birlikte kendisinden toplam 19.816,51 TL para tahsil edildiğini belirterek, fazla alınan paranın tespiti ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve tüm dosya kapsamına göre; TBK md. 77 hükmüne göre, haklı bir sebep olmaksızın, bir başkasının malvarlığından veya emeğinden zenginleşen, bu zenginleşmeyi geri vermekle yükümlü olduğundan davanın kabulüyle takip dosyasında işletilen faiz miktarının haksız olduğu, yapılan hesaplama sonucunda fazla tahsil edildiği tespit edilen toplam 5.069,38 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte iadesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.