Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/3269 K.2022/2353

Taraflar arasında görülen davada Ankara 14. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 28.11.2019 tarih ve 2019/412 E- 2019/902 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 04.03.2021 tarih ve 2020/1314 E- 2021/338 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının Yılay Otomotiv Mobilya İnş. Gıda Teks. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti'nin ortağı iken paylarını hisse devri sözleşmesi ile 10.05.2005 tarihinde ...'ya devrettiğini, buna rağmen Gelir İdaresi Başkanlığı tarafından davacıya yönelik vergi borçlarının tahakkuk edildiğini, anılan devir işleminin tespiti için davacı tarafından dava açılacağını, bu nedenle 23.01.2014 tarihinde TTK'nın geçici 7. maddesine göre sicilden resen terkin edilen şirketin ihyasının gerektiğini belirterek şirketin ihyasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın TTK'nın geçici 7. maddesinin 15 fıkrasında öngörülen 5 yıllık yasal süre içerisinde açılmadığını, ihtarın şirkete tebliğe çıkartıldığını ancak iade döndüğünü, buna rağmen ihtarın sicil gazetesinde ilan edildiğini ve süresi içerisinde hiçbir başvurunun olmadığını, işlemin hukuka uygun olduğunu, davalının yasal hasım olması sebebiyle yargılama gideri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulamayacağını belirterek davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, şirketin ticaret sicilinden terkin edilme tarihinden itibaren TTK'nın geçici 7. maddesi 15. fıkrasında öngörülen 5 yıllık süre geçtikten sonra davanın açıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince, şirketin sicilden terkini işleminin TTK'nın geçici 7. Maddesinde tahdidi olarak öngörülen usul ve şartlar gerçekleşmeden yapıldığı, şirkete yapılması gereken ihtarın tebliğ edilmediği, ayrıca şirketin oda kaydının 5174 sayılı Kanunun 10/3 maddesi gereğince silinmesi nedeniyle yapılan ihbar üzerine sicilden terkin edildiği, ancak bu terkin sebebinin geçici 7. maddede sayılan tahdidi sebepler arasında bulunmadığı, terkin işleminin usulsüz olduğu,

bu nedenlerle aynı maddenin 15. fıkrasında hükmolunan 5 yıllık sürenin davada uygulanmayacağı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden hüküm kurulmasına, davanın kabulüne, Ankara Ticaret Sicil Müdürlüğü’ne 193956 sicil numarasıyla kayıtlı bulunan “Yılay Otomotiv Mobilya İnşaat Gıda Tekstil Turizm Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin ihyasına, karar kesinleştiğinde tescil ve ilan edilmek üzere ilk derece mahkemesince Ankara Ticaret Sicil Müdürlüğü'ne yazı yazılmasına karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.