Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/3976 K.2022/7958

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 10.10.2017 tarih ve 2013/161 E. - 2017/140 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce verilen 25.03.2021 tarih ve 2018/2200 E. - 2021/625 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından "MYGPS Araç ve Kişi Takip Programı " adı altında 22/03/2012 tarihinde geliştirilen "araçların ve kişilerin takip edilip izlenmesi ve gelen verilerin raporlanması,istatiksel raporlar alınması,

gelen ihlal alarmlarına sms, e- posta atılması ve alarm merkezlerine yönlendirilmesi programının (yazılımının ) T.C.Kültür ve Turizm Bakanlığı Telif Hakları Genel Müdürlüğü tarafından İEE/BP-VT/1553 kayıt- tescil numarası ile 23/01/2013 tarihinde müvekkil şirket adına kayıt ve tescil edildiğini, adı geçen programın mülkiyet hakkının müvekkil şirkete ait olduğunu, bu programın davalı tarafından "www.izmatik.com.tr" internet sitesinde hukuka aykırı bir şekilde izinsiz olarak kullanıldığını, davalı şirkete 29/04/2013 tarihli ihtarnamenin gönderildiğini, buna rağmen davalının,

mülkiyeti müvekkil şirkete ait olan yazılımı kopya ederek kullanmaya devam ettiğini ileri sürerek davalı şirketin kullanımının engellenmesi ve internet sitesinin kapatılması suretiyle tecavüzün ref'ini ve men'ini talep etmiş, 09/06/2015 tarihli ıslah dilekçesi ile de 10.000.-TL maddi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, müvekkili şirketin hakim ortağı Mehmet Görgün' ün davacı şirketin eski ortağı olduğunu, ortaklıktan ayrılma sürecinde yaşanan anlaşmazlıklar nedeniyle tarafların arasında hukuki ihlitaflar bulunduğunu, programın hukuka uygun sözleşmeler yolu ile satın alınarak hukuka uygun şekilde kullanıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre;davalı tarafça TBK 72. maddesi gereğince maddi tazminat talebinin zamanaşımına uğradığı ileri sürülmüş ise de, tecavüz devam ederken zamanaşımı süresi işlemeyeceğinden 6098 sayılı TBK 146 ve 149.madde gereğince zamanaşımı süresinin dolmadığı, MYGPS Araç ve Takip Programının bir bilgisayar programı olduğu, FSEK 1/b maddesi ve 2/1 maddesine göre sahibinin özelliğini taşıyan bilgisayar programlarının eser olduğu, Kültür ve Turizm Bakanlığı Telif Hakları Genel Müdürlüğü'nün İEE/BP.VT 1553 sayılı İhtiyari Tescil Belgesinden eser sahibinin davacı olduğu,

FSEK 52. madde gereğince davacının bilgisayar programının mali haklarının devrine ilişkin sözleşme sunulmadığı, FSEK 76/2 maddesi gereğince davalı şirketin programı haksız olarak kullandığına karine teşkil edeceği, 02.09.2013 tarihli bilirkişi raporu ile alan adının davalı şirkete ait olduğu ve web sitesinde kullandırılan bilgisayar programının davacının programı ile aynı olduğunun belirlendiği,bir kaç detay dışında tüm ana hatları ile kopyalandığı ve internet ortamında kullanıcılara sunulduğu, davacı tarafın FSEK'den kaynaklanan işleme (21.madde), çoğaltma (22.madde) ve yayma (23.madde) haklarının ihlal edildiği,

FSEK 69.madde gereğince davacının tecavüzün men'ini talep edebileceği, ancak yargılama sırasında kaynak kodların değiştirildiği anlaşılmakla, ref talebinin konusuz kaldığı, FSEK 68. madde gereğince talep edilen maddi tazminat ile ilgili dosyaya emsal sözleşme sunulmadığı, bilirkişi heyeti tarafından yapılan emsal araştırması uyarınca 8.630,12 TL maddi tazminat hesap edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının, davacının eser sahibi olduğu,

MYGPS Araç ve Kişi Takip isimli program yazılımının davalı tarafça www.izmatik.com.tr, www.haritaizmatik.com.tr alan adlı internet sitelerinde ya da başka mecralarda kullanılmasının men'ine, davalının ref talebi konusuz kaldığından bu talep hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 8.630,012 TL maddi tazminatın davalı şirketten tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce; 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince, davalı vekilinin yerinde görülmeyen istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.