Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/4084 K.2022/7611

Taraflar arasında görülen davada Giresun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 28.01.2021 tarih ve 2019/305 E.- 2021/42 K. sayılı kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nce verilen 19.04.2021 tarih ve 2021/512 E- 2021/659 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalı tarafından Giresun İcra Müdürlüğünün 2018/31854 sayılı dosyası üzerinden davacı ... aleyhine toplam 356.498,49 TL üzerinden ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla icra takibi başlatıldığını, diğer davacının ...'in eşi olduğunu, takibin dayanağının dava dışı ... İnş. Mal. Tic. Ltd. Şti. ile davalı banka arasında imzalanan genel kredi sözleşmesi olduğunu, fakat bu sözleşmede müvekkili ...’in isminin, imzasının, sorumlu olacağı azami miktarın belirtilmediğini, ipotek tesisi usule uygun kabul edilse bile Metin’in eşi diğer davacının rızasının alınmadığını, takipte talep edilen faiz oranının fahiş olduğunu ileri sürerek müvekkili aleyhine başlatılan takibipten dolayı borçlu olunmadığının tespiti ile davalı aleyhine tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ...'in dava dışı şirketin kullanmış olduğu kredi uyarınca ipotek veren konumunda olduğunu, taraflar arasında kefalet sözleşmesi bulunmadığı gibi takibin kefalete değil ipoteğe dayalı olarak yapıldığını, ipotek tesisi öncesinde davacı eşinin muvafakatinin alındığını, dava dışı asıl borçlu tarafından kredi borcunun ödenmemesi üzerine hesabın kat’ edilerek asıl borçlu ile birlikte ipotek maliki davacıya hesap kat ihtarı gönderildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, tüm dosya kapsamına ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, Giresun İcra Müdürlüğü'nün 2018/31854 esas sayılı takip dosyasına göre, alacaklı Yapı ve Kredi Bankası A.Ş. tarafından borçlular ... ve İnşaat Malz.

Ticaret Limited Şirketi, ..., .... aleyhine ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile icra emri gönderildiği, taşınmazların kıymet takdirinin yapıldığı, satış aşamasında olduğu, takibe konu taşınmaz tapu kaydında, davalı bankanın ... ile yaptığı sözleşme uyarınca davacı ...'in taşınmazını ipotek verdiğine ilişkin 29.03.2016 ve 30.05.2016 tarihli resmi senetlerin yer aldığı ve Kamer İnşaatın kredisinin teminatı olarak ipotek verildiği,

icra takibinde alacaklı bankanın ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile alacak talep ettiği, davacılar ... ve ...'in 18.03.2016 ve 18.05.2016 tarihli taahhütnameler ile kredilerin teminatı olarak banka lehine ipotek tesis edilmesine MK 194 gereğince muvafakatlerinin olduğuna dair imzalarının bulunduğu, borcun ihtar edildiğine ilişkin noter ihtar ve tebliğ belgelerinin bulunduğu, temerrüt faiz oranının yasal sınırlar içerisinde bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacılar vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince, taraflar arasında kefalet sözleşmesi bulunmadığı gibi icra takibinin kefalet uyarınca değil ipotek uyarınca yapıldığı, davanın TMK'nın 194. maddesine dayalı olarak açılmadığı gibi dosya kapsamında ipotek tesisi öncesinde eş muvakatinin alındığına dair belgelerin bulunduğu, her ne kadar davacılar vekilince istinaf dilekçesinde eş muvafakatindeki imzanın davacı eşe ait olmadığı ileri sürülmüş ise de yargılama sırasında ileri sürülmeyen bu iddianın istinaf aşamasında ileri sürülemeyecek olduğu,

dava dilekçesinde hesap kat ihtarının usulsüz tebliğ edildiğine dair iddiada bulunulmadığı gibi bu hususun icra mahkemesi nezdinde şikayete konu yapılabilecek nitelikte olduğu, davacılar tarafından bu yönde açılmış bir davanın da bulunmadığı, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, ihtilafın doğru tanımlandığı, inceleme konusu kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.