Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/4091 K.2022/8008

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 22.01.2019 tarih ve 2017/154 E- 2019/51 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 45. Hukuk Dairesi'nce verilen 20.01.2021 tarih ve 2020/931 E- 2021/46 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 04.09.2007 - 22.04.2008 tarihleri arasında davalı bankadan 4 adet 105.300,00-EURO sözleşme bedeli üzerinden 36 ay vadeli ticari araç kredisi kullandığını, 21.08.2007-22.09.2011 döneminde birçok bankanın uyum ve eylem birliği içinde hareket etmesi nedeniyle müvekkilinin daha düşük faiz oranıyla kredi kullanma imkanı varken daha yüksek faiz ile kredi kullandığı için zarara uğradığını, davalı bankanın Rekabetin Korunması Hakkında Kanun’un 4. maddesi uyarınca para cezasına çarptırıldığı,

anılan Kanun'un 57. ve 58. maddelerine göre davalı bankanın müvekkilin zararını tazmin etmesi ve bahse konu kredilerin kullandırımı sırasında tahsil edilen masraf ve komisyonların da iadesi gerektiğini ileri sürerek, uygulanan yüksek faiz nedeniyle uğranılan zararın tespiti ve zararın doğduğu tarihten itibaren şimdilik 500,00 -USD en yüksek vadeli mevduat ticari faizi ve müvekkiline verilen zararın 3 katı tutarında tazminatın ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davacı ile davalı banka arasında 3 adet genel kredi sözleşmesi düzenlendiği, davacı şirketin 4 adet ticari taşıt kredisi kullandığı, davacının dayandığı Rekabet Kurulu kararında bankaların anlaşmalı olarak yüksek faiz belirledikleri tespit edilen kredilerin tüketici kredileri olduğu, dava konusu kredilerin bu kapsamda değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.