Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/4100 K.2021/5015

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 20.06.2019 tarih ve 2018/316 E- 2019/511 K. sayılı ek kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi'nce verilen 18.03.2021 tarih ve 2021/345 E- 2021/351 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde; davalılar vekilince İlk Derece Mahkemesince verilen kararın adli yardım talepli olarak istinaf edildiği, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesince 03.01.2020 tarihinde ara karar ile adli yardım talebinin reddine karar verildiği, davalıların itirazı üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince itirazın reddine karar verildiği, dosyanın harçların tamamlanması amacı ile İlk Derece Mahkemesine gönderilmesi üzerine, mahkemece gönderilen muhtıraya rağmen harçların ödenmemesi sebebiyle 20.06.2019 tarihinde ek karar ile istinaf isteminin yapılmamış sayılmasına karar verildiği, davalıların ek karara yönelik istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedildiği ve davalılar vekilince kararın temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen ek kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.