Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/4167 K.2022/5811

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 17.12.2020 tarih ve 2020/18 E. - 2020/416 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin esas unsuru “Kültür” ibaresi olan markaların sahibi olduğunu, davalı şirketçe yapılan 2015/95468 sayılı “MERSİN KÜLTÜRÜM EĞİTİM KURUMLARI” ibareli marka başvurusuna iltibas, tanınmışlık, kötü niyet, yanıltıcılık ve vasıf bildirme vakıalarına dayalı olarak yapmış oldukları itirazın nihai olarak TMPK YİDK tarafından reddedildiğini ileri sürerek, davaya konu YİDK kararının iptalini ve başvuruya konu markanın hükümsüz kılınarak sicilden terkinini istemiştir.

Davalılar davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekilince istinaf başvurusunda bulunulmuş, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce, istinaf başvurunun esastan reddine dair verilen karar davacı vekilince temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

İlk derece mahkemesince, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davalı şirkete ait başvuru markasının beyaz zemin üzerine siyah harflerle yazılmış “MERSİN KÜLTÜRÜM EĞİTİM KURUMLARI” ibaresinden oluştuğu, davacı yanca mesnet gösterilen seri markaların asıl unsurunun “Kültür” ibaresi olup, davalı başvurusuna konu markanın ayırt edici unsurunun ise "KÜLTÜRÜM" ibaresi olduğu, "Mersin" ibaresinin, markaya ayırt edicilik katmaktan uzak kaldığı, ayrıca başvuru markasının 41. sınıf mal ve hizmetler yönünden tescilinin talep edildiği, davacı redde mesnet markalarının da 41. sınıf mal ve hizmetlerin bulunduğu,

dolayısıyla markalar arasında çifte benzerlik koşulunun yerine geldiği, markalar arasında KHK'nın 8/1-b maddesi uyarınca tescili talep edilen 41. sınıf mal ve hizmetler yönünden çifte karıştırılma ihtimalinin varlığının kabulü gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı kurum vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı kurum vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.