Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/4279 K.2022/8798

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 08.04.2019 tarih ve 2018/52 E- 2019/107 K. sayılı kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 19.03.2021 tarih ve 2019/1192 E- 2021/391 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı Mars Sportif Tesisler İşletmeciliği A.Ş. vekili tarafından duruşmalı ve davalı kurum vekili tarafından ise de duruşmasız olarak istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla,

6100 sayılı Kanun'un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2016/103493 sayılı “Macrofit” ibareli 16, 29, 30, 31, 35 ve 41. sınıflar için yaptığı marka başvurusuna davalı şirketin “MACFİT” ibareli markasına dayanarak yaptığı itirazın YİDK tarafından kısmen kabul edilerek 30, 35 ve 41. sınıf içeriklerinin çıkartıldığını, oysa redde mesnet marka ile davacı markasının ayırt edilemeyecek kadar benzer olmadığını, markalar arasında görsel olarak benzerlik bulunmadığını, “macro” ibaresinin davacıya ait seri marka olduğunu ve tüketici nezdinde ayırt edici nitelik kazandığını, “macro” markasının tanınmış marka olduğunu,

“fit” ibaresinin piyasada sıklıkla kullanılan bir kelime olup davalı şirketin kullanımına hasredilmesinin mümkün olmadığını, markalar arası görünümün “bütün olarak” ortalama tüketicide bıraktığı izlenimin farklı olduğunu ileri sürerek YİDK 2017-M-10235 sayılı kararının iptalini, 2016/103493 sayılı “Macrofit” markasının 30, 35 ve 41. sınıflarda tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Kurum vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunmuştur.

Davalı şirket vekili, müvekkilinin “macfit” ibareli çok sayıda tescilli seri markası bulunduğunu, dava konusu “macrofit” markasının “macfit” ibareli markalar ile ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, tescili durumunda iltibas riski oluşacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının "macrofit " ibareli başvurusu ile davalı firmanın "MACFİT" ibareli tescilli markaları arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, taraf markaları arasında benzerlik olmadığından 556 sayılı KHK 8/1-b maddesi anlamında iltibas koşulları oluşmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne, dava konusu 2017-M-10235 sayılı YİDK kararının bu davanın tarafları yönünden iptaline karar verilmiştir.

Karara karşı davalılar vekilleri istinaf talebinde bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı şirket ve davalı Kurum vekillerinin istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.