Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/4822 K.2022/6889

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 16. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 03.11.2020 tarih ve 2017/448 E. - 2020/255 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı Harman Traktör ve Biçerdöver San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketten biçerdöver satın aldığını, iki yıllık garanti süresi içerisinde araçta 3 kez arıza meydana geldiğini, meydana gelen arızalar sebebiyle toplam 32 gün aracı kullanamayıp iş gücü kaybına uğradığı gibi arızalı parçaların yenisi ile değiştirilmesi için 2.450,00 TL masraf yaptığını ileri sürerek, iş gücü için 30.000.- TL, yedek parça bedeli için ise 2.450,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davalı ... Finansal A.Ş bakımından karar verilmesine yer olmadığına, diğer davalı hakkındaki davanın ise kısmen kabulü ile, 12.960,00 TL iş gücü kaybı zararının dava tarihinden, 2.161,01 TL yedek parça bedelinin ise ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte adı geçen davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı Harman....Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Harman Traktör..Ltd. Şti. ve davacı vekillerinin aşağıdaki bentler dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davaya konu biçerdöverde meydana gelen hidrostatik motoru arızası sebebiyle 25.09.2007 tanzim tarihli, 2.165,01 TL bedelli fatura tahtında bir takım yedek parçaların alındığı ve arızanın bu suretle giderildiği uyuşmazlık konusu değildir.

Söz konusu fatura, “...” isimli bir işletme tarafından davalı şirketin yetkili servisi olduğu anlaşılan “Kandemir Tamirhane” isimli bir işletme adına düzenlenmiş olup, davacı vekili, fatura her ne kadar servis adına düzenlenmişse de bedelinin davacı tarafından ödendiğini iddia etmiş, davalı vekili ise, ödemenin servis tarafından yapıldığını savunmuştur.

Mahkemece, faturanın davacı tarafından ödendiği gerekçesiyle fatura bedeline davacı lehine hükmedilmişse de, davacı yan bu faturanın kendisi tarafından ödendiğini ispata yarar bir delil sunmadığı gibi, mahkemece de bu husus araştırılmamış, salt davacının beyanına dayalı olarak karar verilmiştir.

Bu itibarla, mahkemece, yukarıda belirtilen işletmelere müzekkere yazılarak, faturanın kim tarafından ödendiğinin sorulması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün davalı yararına bozulması gerekmiştir.

3- Mahkemece bozma öncesi verilen 11/07/2013 gün, 2012/570 Esas ve 2013/463 Karar sayılı kararla, Garanti Finansal Kiralama A.Ş. hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ve bu hüküm taraflarca temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir. Bu hale göre, mahkemece, bozmaya uyularak verilen kararda, Garanti Finansal Kiralama A.Ş. hakkında daha önce verilen hükmün kesinleştiği gözetilerek, önceki hükmün tekrarıyla yetinilmesi gerekirken, davacı yararına oluşan usuli müktesep hakkı ihlal eder şekilde adı geçen yararına karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi isabetli görülmemiş, hükmün davacı yararına bozulmasını gerektirmiştir.