Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/500 K.2021/2380

Taraflar arasında görülen davada Konya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 05.07.2019 tarih ve 2018/1113 E- 2019/446 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nce verilen 16.07.2020 tarih ve 2019/2025 E- 2020/858 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ise de 08.03.2021 tarihinde davacı vekili tarafından verilen temyizden feragat dilekçesi de dikkate alınarak, temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İstinaf Mahkemesince verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmiş ise de, davacı vekili tarafından UYAP üzerinden ibraz edilen 08.03.2021 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden feragat edilmiştir. Temyiz eden davacı vekili tarafından ibraz edilen dosyada mevcut vekaletname örneği incelendiğinde vekile temyizden feragat etme yetkisinin tanınmış olduğu görülmüştür. HMK’nın 307. (HUMK’nın 91'inci) maddesine göre feragat, iki taraftan birinin netice-i talebinden vazgeçmesidir. Bu itibarla, davacı vekilinin temyiz isteminin usulüne uygun bulunan feragat nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.