Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/5027 K.2022/9174

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 20.09.2018 tarih ve 2017/771 E- 2018/1010 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 43. Hukuk Dairesi'nce verilen 01.04.2021 tarih ve 2020/283 E- 2021/435 K. sayılı karar davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine verilen temyiz dilekçesinin reddine dair 02.04.2021 tarihli ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla,

dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Dava, taraflar arasındaki sözleşmeye aykırı olarak davalının yaptığı eksik alım nedeniyle oluşan fark bedelinin tahsiline ilişkindir. İlk derece mahkemesince, davanın reddi kararının davacı vekili tarafından istinaf edilmesinin üzerine, bölge adliye mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olarak karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince verilen 02.04.2021 tarihli ek kararda, verilen hükmün miktar itibarıyla kesin olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkin olarak verilen ek kararda hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.