Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/5293 K.2022/9436

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 22.02.2019 tarih ve 2017/375 E. - 2019/81 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 29.04.2021 tarih ve 2019/1421 E- 2021/630 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketlerin 2016/78542 numaralı “LYKE” ibareli marka başvurusuna davacının 2016/42069 sayılı “LIKE ME” ibareli ve 2016/29012 sayılı “LIKE ME” ibareli markalar ile benzerlik, tanınmışlık ve kötüniyet nedenlerine dayalı itirazının davalı kurum tarafından YİDK kararıyla reddedildiğini, markalardaki “lyke” ve “like” ibarelerinin neredeyse birebir aynı olduğunu, aralarında sadece bir harf farkın bulunduğunu, markaların ilk kısımlarındaki benzerliğin tüketicinin aklında daha çok kalacağı düşünüldüğünden, iki markanın karıştırılma ihtimalinin bulunacağını, her iki markanın da “layk” şeklinde telaffuz edileceğini,

markalarının 03. emtia sınıfında ortak olduğunu, dava konusu başvurunun aynı zaman kötü niyetli bulunduğunu ileri sürerek davalı ... YİDK’nın 25.08.2017 tarih ve 2016-M-7336 sayılı kararının iptalini ve diğer davalılara ait markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... ve Marka Kurumu vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı şirketler vekili, taraf markaları arasında herhangi bir iltibas yahut çağırışım dahi olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; dava konusu 2016/78542 sayılı başvuru markası ile davacıya ait “like me” ibareli markaları arasında, 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi kapsamında iltibas ihtimaline yol açacak düzeyde bir benzerliğin mevcut olmadığı, davacının 8/4 kapsamındaki iddialarını ispatlayamadığı, kötü niyetli marka başvurusu hususunda şüphe uyandırır hiçbir delilin dosyaya sunulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, taraf markaları 3. sınıf emtiada aynı ise de, ibareler yönünden taraf markaları arasında 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında iltibas ihtimaline yol açacak düzeyde bir benzerliğin mevcut olmadığı, zira davacının itiraza dayanak markalarının asıl unsurunu oluşturan "Like Me" ibaresinin, İngilizce "Beni sev, beni beğen" anlamlarına geldiğinin, ortalama tüketicilerce bilindiği, başvurunun asıl unsurunu oluşturan "LYKE" ibaresinin bilinen hiçbir anlamının bulunmadığı,

herhangi bir anlamı bulunmayan davalı başvurusunun, "layk", "layke", "liyk, "liyke" gibi alternatif şekillerde telaffuz edilebileceği, dolayısıyla telaffuz açısından da taraf markalarının benzer olduğundan söz edilemeyeceği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.