Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/5305 K.2022/9603

Taraflar arasında görülen davada Ankara 12. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 15.03.2019 tarih ve 2016/687 E. - 2019/316 K. sayılı kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 09.04.2021 tarih ve 2019/1279 E. - 2021/496 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, 2016-2017 eğitim-öğretim yılında da Kayseri ve Karaman'da 3. kişilerle "BİREY" markasının kullanılmasına dair sözleşme akdedildiğini, 15 Temmuz kalkışması sonrasında Kayseri'de faaliyet gösteren şirketin bir kısım öğretmenlerinin lisanslarının iptal edildiğini, Karaman'da faaliyet gösteren şirkete de kayyum atandığını, bu durumun öğrenilmesi üzerine müvekkili tarafından söz konusu sözleşmelerin feshedildiğini, davalı ...'nun müvekkili ile aynı sektörde faaliyet gösteren diğer davalı Şirketin bölge koordinatörü olduğunu, davalı ...'nın Whatsapp programından,

müvekkilinin malum yapı ile ilgisi olduğunu iddia ederek okullarının kapandığı, bu durumda yapılması gerekenin bu yayınlar ile anlaşma yapmış devlet okulları ve özel okullara acil ziyaret planı yapılarak satışları kendi lehlerine çevirmek olduğu şeklinde mesaj attığını, davalı ...'nın diğer davalı Şirketle birlikte hareket ettiğini, müvekkilinin bu şekilde kötülenmesinin haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek, haksız rekabetin tespitine, menine, toplam 100.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalılar vekili, kamuoyu ile paylaşılan bir durum olmadığını, haksız rekabet kabul edilebilecek bir davranışın bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılamaya ve toplanan delillere göre, haksız rekabet için haksız ticari kullanımın olması gerektiği, somut olayda dosyaya yansıdığı kadarıyla haksız bir kullanımın bulunmadığı, TTK'nın 58. maddesi anlamında manevi tazminat için davalının kusuru ile davacının zarara uğraması gerektiği ve bu hususun tazminat talebi için ön şart olduğu gibi davacının davalı şahsın kısıtlı sayıda ve kendi satış ekiplerini kapsayan kişiler arasında kurulan Whatsapp grubunda yaptığı paylaşımdan dolaylı ya da doğrudan zarara uğradığını dosya içeriğine göre ispatlayamadığı gibi,

davalının bu paylaşımı herkesin görebileceği ve ulaşabileceği bir ortamda paylaşmadığı, davalı tarafa ait satış temsilcilerinin satış yapmadıkları, fatura kesmedikleri ve herhangi bir imza yetkilerinin olmadığı, davacıların bu whatsapp paylaşımından dolayı manen zarara uğradığına dair dosyada yeterli delil bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Bölge adliye mahkemesince, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf sebepleri yerinde olmadığından,istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Davacılar vekili, kararı temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.