Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/5417 K.2022/9490

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 17.09.2020 tarih ve 2016/262 E. - 2020/427 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nce verilen 29.04.2021 tarih ve 2021/669 E. - 2021/640 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin ...Ltd.

Şti.'nden 25/11/2015 tarihinde Otokar marka Tempo tipi 2014 model otobüsü satın aldığını, aracın aradan geçen 3,5 aylık sürede 6 kez arıza yaparak servise götürüldüğünü, 19/03/2015 tarihinde yaptırılan tespit sonucunda aracın viteslere zor geçtiği, çekişinin zayıf olduğu, seyir halinde iken tutukluk yaptığı, seyir halinde araç içerisinde aşırı gürültü olduğu, motor bölümünün tecritinin iyi olmadığı, yağışlı havalarda havalandırmalardan içeri su girdiği, kalorifer tesisatının çalışmadığı,

araç kapılarının düzgün kapanmadığının tespit edildiğini, tespit edilen bu gizli ayıplar nedeniyle müvekkilinin araçtan sürekli olarak yararlanamadığını bu nedenle müvekkilinin sözleşmeden dönerek araç bedelinin iadesini, ayıplı aracın da teslim alınmasını talep ettiğini, yine davaya konu ayıplı aracın arızalanması ve her arızada serviste parça gelmesi ve değişimi için 2 - 3 gün beklediğini, müvekkili şirketin 136 tane çalışanı olan ve vardiyalı olarak tekstil üretimi yapan bir fabrika olduğunu belirterek,

satış sözleşmesinden haklı sebeple dönme hakkını kullanmaları nedeniyle ödenen araç bedeli olan 142.000.- TL nin ödeme tarihinden itibaren ticari faiz işletilerek müvekkiline iadesine, ayıplı aracın davalılarca geri alınmasına, ikame araç için ödenen 2.771.-TL kira bedelinin ve 877.- TL tespit masrafının müvekkiline iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, İstanbul Anadolu Asliye Ticaret Mahkemesinin yetkili olduğunu, aracın periyodik bakımının garanti kitapçığında belirtilen periyodlarda yaptırılmadığını, bu nedenle garanti kapsamı dışında olduğunu, yine davacı tarafın yaptırdığı delil tespitini gıyaplarında yapıldığını ve taraflarınca itiraz edildiğini, dava konusu araçta üretim kaynaklı bir arıza veya ayıbın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesi, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2015/676 Esas sayılı dosyasında verilen davanın kabulüne ilişkin kararın Yargıtay'ca düzeltilerek onanmasına karar verildiği, müteselsil sorumlu ..Ltd. Şti. tarafından yapılan ödeme ile davalı Otokar ..A.Ş.'nin de borçtan kurtulduğu, davanın konusu kalmadığı gerekçesiyle konusu kalmayan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, davacının dava tarihi itibarı ile dava açmakta haklı olduğundan davalının yargı giderinden sorumlu tutulmasına karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

İstinaf Mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın başlangıçta Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi 2015/676 Esas sayılı dosya ile açıldığı, davalı üretici Otokar Otomotiv..A.Ş. vekilinin yetki itirazı üzerine Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından dosya tefrik edildiği, yetki itirazının kabulü ile dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesine karar verildiği, davalı üretici ile satıcının satılan maldaki ayıptan müteselsilen sorumlu olduğu, Bursa 1.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin davanın kabulüne, sözleşmeden dönülmesine ilişkin kararının (Kapatılan)

Yargıtay 19. HD'nin 2018/371 Esas, 2019/5316 Karar sayılı ilamı ile “Tefrik edilerek ...Anadolu Mahkemesine yetkisizlik kararıyla gönderilen davada davalı Otokar Otomotiv A.Ş. aleyhine verilecek bir karar ile yapılacak başka bir ilamlı takiple tahsilde tekerrür etmemek kaydıyla” cümlesi eklenerek hükmün düzeltilerek onanmasına karar verildiği ve kesinleştiği, kesinleşen karar kapsamında davacının sözleşmeden dönmede haklı olduğunun belirlendiği, zararın satıcı tarafından kesinleşen karar kapsamında karşılandığı davacı vekili tarafından da dosyaya bildirildiği,

hükümden evvel borcun diğer müteselsil borçlu tarafından ifa edildiğinden davalı bakımından davanın konusunun kalmadığı, yine kesinleşen hüküm ile aracın ayıplı olduğu sabit olduğundan davalı vekilinin davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine yönelik istinaf nedeni de yerinde görülmediği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK 'nun 353(1)b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.