Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/5440 K.2022/9516

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 18.05.2017 tarih ve 2017/212 E. - 2017/397 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi'nce verilen 15.03.2021 tarih ve 2018/1461 E. - 2021/384 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı Sezkar A.Ş. lehine düzenlenen keşidecisinin davacı olduğu, 14/11/2013 keşide tarihli, 20/04/2014 vade tarihli bononun ciro yolu ile davalıya geçtiği, ancak bononun fotokopi yolu ile çoğaltılarak davalıya ciro edildiğini, ileri sürerek, söz konusu bono nedeniyle davacının borçlu olmadığının tespitine karar talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yetkili mahkemenin İstanbul Mahkemeleri olduğunu, davalının davanın açılmasına sebebiyet vermediğini, iyi niyetli hamil olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, yapılan yargılama, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın icra takibinden önce açılan menfi tespit davası olduğu, bu nedenle yetkili mahkemenin genel yetki kurallarına göre belirlenmesi gerektiği, somut olayda bononun keşide yerinin Ankara olduğu, yetkili mahkemenin Ankara Mahkemeleri olduğu, bununla birlikte davalı tarafça banka yolu ile protestoya dayanak bononun renkli fotokopi ile çoğaltılan ıslak imzalı olmayan bono olduğu, dolayısıyla sahte olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, dava konusu 14/11/2013 düzenleme, 20/04/2014 vade tarihli, keşideceisi Özdemir İnşaat Tur.

Enerji San. ve Tic. A.Ş., lehtarı Sezkar İnşaat San. ve Tic. A.Ş. olan 150.000,00.-TL meblağlı 311-3955077 numaralı bonodan dolayı davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkeme kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.