Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/5681 K.2021/5453

Taraflar arasında görülen davada Ankara 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12.03.2018 tarih ve 2015/562 E- 2018/221 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi’nce verilen 29.03.2021 tarih ve 2018/1820 E- 2021/488 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Dava, davacı tarafça haciz edilen malların finansal kiralama sözleşmesi gereğince davalıya ait olduğunun anlaşılması üzerine açılan alacak talebine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi olan 29.03.2021 itibariyle Bölge Adliye Mahkemesi temyiz kesinlik sınırı 78.630,00 TL olup bu meblağın altında kalan hükümlerin 6100 sayılı HMK'nın 362/1-a. bendi uyarınca kesin nitelikte olduğu, davanın reddine karar verildiği ve 63.316,79 TL'lik dava bedelinin temyiz sınırı altında kaldığı anlaşılmaktadır.

6100 sayılı HMK'nın 366. maddesi delaletiyle kıyasen uygulanması gereken aynı Kanunun 346/2. maddesi hükmü uyarınca, kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında Bölge Adliye Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekle birlikte, Yargıtay tarafından da bu yolda karar verilebileceğinden, davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.