Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/636 K.2022/2879

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 16.03.2018 tarih ve 2017/452 E. - 2018/56 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalının tescil başvurusunda bulunduğu “cepasker” ibaresi ile müvekkili şirket adına tescilli ve tanınmış “cep” ibareli markaların ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, bu benzerliğin iltibasa sebebiyet verdiğini, müvekkilinin “cep” ve “cep” ibaresine ekli ibare ve şekillerden oluşmuş 232 adet tescilli marka ve marka başvurusunun sahibi olduğunu, müvekkiline ait “cep” ve “cep” kök ibareli markalarının seri marka niteliğini taşıdığını, davaya konu 2011/11489 sayılı "cepasker" ibareli marka başvurusunun tamamen müvekkili markalarının ticari itibarından ve getirisinden faydalanılmak amacıyla yapıldığını,

başvurunun iyi niyetli olduğunun düşünülemeyeceğini, “cepasker” markasının tesciline ilişkin YİDK kararının hukuka uygun olmadığını ileri sürerek, TPMK YİDK'nun 12.09.2013 tarihli ve 2013/M-5372 sayılı kararının iptaline, markanın tescili halinde hükümsüz sayılmasına ve terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPMK vekili; açılan davanın yerinde olmadığını, YİDK kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; taraf markalarındaki işaretlerin asıl unsurlarıyla birlikte bu işaretlerin üzerinde kullanılacağı mal veya hizmetlerin ortalama tüketicileri nezdinde bıraktıkları genel izlenim nazara alındığında, başvuru konusu ''cepasker'' ibaresi bakımından markanın üzerinde kullanılacağı (9). ve (38). sınıf mal ve hizmetlerin niteliği gereği söz konusu mal ve hizmetlerin ortalama alıcılarının dikkatli ve seçici kişilerden oluşacaklarından, markalar arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b bendi anlamında benzerlikten söz edilemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.