Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/648 K.2022/2851

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 12.11.2019 tarih ve 2018/160 E. - 2019/470 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı TPMK vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin havacılık sektöründe tanınmış olduğunu, “TCİ CABİN INTERIOR” ibaresini markasal olarak kullandığı ve bu ibare için davalı TPMK nezdinde marka başvurusunda bulunduğunu, diğer davalı tarafından üstün hak sahibi olduğu gerekçesiyle itiraz edildiğini, itiraz neticesinde müvekkiline ait başvuru kapsamından 39. sınıfa dahil hizmet ve emtiaların çıkartıldığını, davalı şirketin seyahat acenteliği faaliyetinde bulunduğunu, başvuru kapsamından çıkartılan hizmet ve emtiaların davalı şirket hizmetleri ile iltibas oluşturmayacağını ileri sürerek, TPMK YİDK’nin 13.08.2014 tarih ve 2014-M-12343 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı TPMK vekili, dava konusu marka kapsamından çıkartılan hizmetler ile davalı şirketin üstün hak sahibi olduğu hizmetler ile aynı/aynı tür ve benzer olduğunu, bu nedenle YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini talep edilmiştir.

Davalı şirket vekili, davacı şirketin reddedilen hizmetlerinin 39. sınıfa dahil olduğunu, müvekkilinin bu sınıftaki hizmetler üzerinde “TCI” asıl unsurlu kullanımı olduğunu, davacının “TCI CABIN INTERIOR” ibareli başvurusu ile müvekkilinin kullandığı “TCI” ibaresinin benzer olduğunu, hizmetler de benzer olduğundan markalar arasında iltibas tehlikesi bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, başvuru kapsamındaki “hava taşıtlarının uçuşla ilgili araç ve teçhizatın güç sistemi, parça ve komponentin kiralanması” emtiaları dışında kalan emtia ve hizmetlerin, davalının gerçek hak sahipliği kabul edilen taşıma hizmetleri ile genel anlamda benzer oldukları, dolayısıyla bu emtialar açısından da davalının gerçek hak sahibi olduğunun kabulünün gerekeceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile TPMK YİDK'nın 13/08/2014 tarih 2014-M-12343 sayılı kararının kısmen, hava taşıtlarının uçuşla ilgili araç ve techizatın güç sistemi parça ve kompenentin kiralanması hizmetleri yönünden iptaline, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı Kurum vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Kurum vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava, davacı ... başvurusunun reddine ilişkin itirazın reddedildiği YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak bilirkişi raporu alınmış ve davalının, bozma ilamında işaret edilen, “uçak yedek parça bakımı, onarım, dönüştürme ve modernizasyon için gereken materyalin depolanması ve taşınması hizmetleri”ne ilişkin öncelik hakkı bulunduğunun kabulü ile kısmen kabul kararı verilmiştir.

Ancak mahkemece alınan 21.01.2019 tarihli bilirkişi raporundaki uçak yüksek mühendisine ait ayrık görüş hüküm yerinde değerlendirilmediği gibi, sonradan temin edilen ve hükme esas alınan alınan 29.05.2019 tarihli bilirkişi raporunda da ayrık görüş ve davacının çoğunluk görüşüne dair açık itirazları giderilmemiştir.

Bu durumda davacı vekilinin sarih itirazları, anılan hizmetler bakımından, önceki bozma ilamında belirtildiği doğrultuda, üç kişilik sektör bilirkişisinden rapor alınmak suretiyle değerlendirilerek varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik değerlendirme ile karar verilmesi doğru olmamış kararın bu nedenle davacı lehine bozulması gerekmiştir.