Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/7185 K.2022/8182

Taraflar arasında görülen davada Hatay 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 21/06/2019 tarih ve 2017/616 E. - 2019/434 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadan kullandığı kredi nedeniyle masraf, komisyon ve ipotek ücreti adı altında toplam 10.465.- TL tutarında kesinti yapıldığını, TBK'nın 20. maddesinde düzenlenen genel işlem koşulları uyarınca kesinti yapılmasının hukuka aykırı olduğunu, tip sözleşmede müvekkili aleyhine yazılan masraf, komisyon ve ipotek ücretinin tahsil edileceğine dair şartların yazılmamış sayılması gerektiğini ileri sürerek bu hükümlerin iptali ile 10.465.- TL'nin kesinti tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kredi sözleşmesinin davacı tarafından okunup imzalandığını, sözleşmenin 4.1. maddesinde komisyon bedeli tahsil edileceğinin belirtildiği gibi sözleşmenin eki olan geri ödeme planında komisyon tutar ve oranının açıkça gösterildiğini, görüşmeler sonucunda 8.150.- TL komisyonun tahsil edildiğini, ekspertiz ücretinin raporu hazırlayan firmaya ödendiğini, davacının ipotek tesis bedeli ödemeyi de kabul ettiğini, alınan ücretlerin haksız şart niteliğinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, 6102 sayılı TTK'nın 20. maddesi hükmüne göre, tacir olan davalı bankanın vermiş olduğu kredi hizmeti kapsamında ücret talep etme hakkı olduğu, yerleşik Yargıtay uygulamasına göre, bankalar tarafından yapılan bu tür kesintilerin emsal banka uygulamaları gözetilerek denetlenmesi gerektiği, diğer bankaların kredinin kullandırıldığı tarihte aynı tür kredilere uyguladıkları komisyon oranları gözetildiğinde davalı banka tarafından uygulanan komisyon oranının makul olduğu, fahiş olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.