Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/7602 K.2022/8544

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 10.03.2015 tarih ve 2012/91 E. - 2015/45 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tasfiye memuru tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinden Raks A.Ş. ile davalı arasında toplam 162 adet eser işletme belgesine ilişkin olarak devir sözleşmesi imzalandığını, daha sonra Raks A.Ş. yöneticisi olan diğer davacı ile davalı arasında yine bu eserlerle ilgili olmak üzere 27.09.1999 tarihli sözleşmenin imzalandığını, bu sözleşme uyarınca elde edilecek gelirin %90'ının fatura tarihinden itibaren 100 gün içinde davacı ...'e ödenmesinin gerektiğini, ancak sözleşmenin imzalanmasından itibaren yaklaşık 5 yıl geçmesine rağmen davalının yükümlülüklerini yerine getirmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000.-TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, her ne kadar söz konusu bedelin davalı ...'e düşen kâr payının % 90 olması nedeniyle bu miktarın 680.886,00 TL'ye tekabül ettiği tespit edilmiş ise de davacının talebinin 10.000.-TL olduğu ve davacının davayı ıslah ederek harç yatırma talebinde bulunduğu ancak Yargıtay bozması sonrası davanın ıslah edilemeyeceği gerekçesiyle davacı ... yönünden talep edilen 10.000.-TL'nin kabulüne diğer davacı yönünden verilen red kararının kesinleşmiş olması nedeniyle bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, kararı davalı tasfiye memuru temyiz etmiştir.

Dava, eser işletme belgeleri davalıya devredilen musiki eserlerinden elde edilecek gelirden sözleşme uyarınca davacıya ödenmesi gereken kısmın tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davalı şirketin 07.07.2014 tarihinde sicilden terkin edildiği, İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2018/870 Esas ve 2019/279 Karar sayılı 04.04.2019 tarihli ilamıyla, Sakarya 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/33 esas sayılı dosyasındaki işlemlere münhasır olmak üzere sınırlı olarak ihya edildiği, işbu dava bakımından ise ihya kararının bulunmadığı anlaşılmakla bu dosya bakımından ihyanın sağlanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçeyle karar verilmesi doğru görülmemiştir.