Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/8129 K.2023/534

Taraflar arasındaki tazminat davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı şirketin 13.09.2011-16.09.2011 tarihleri arasında Rusya'nın Moskova şehrinde yapılacak fuara katılmak üzere davalı şirketle fuarda tanıtım ve teşhir işi için anlaştığını ve bu nedenle nakliye ve gümrükleme dahil bu işlemleri yapacağına dair davalı şirketin taahhüt verdiğini, teşhir edilecek tüm ürünlerin davalıya teslim edildiğini ve davalı tarafça tahsis edilen tırın Türkiye'den Moskova'ya yola çıktığını, böylece icap ve kabulün gerçekleştiğini,

ancak tırın Rusya Gümrüğü’nde alıkonularak incelemeye tabi tutulduğunu ve fuar tarihlerinde fuar alanında teşhir edilecek ürünlerin davalı şirketçe götürülemediğini, davacı şirketin fuar için yaptığı tüm masrafları beyan etmiş olmasına rağmen ve buna ilişkin kesmiş olduğu 26.10.2011 tarih ve 49.718,32 TL'lik faturayı davalıya göndermesine rağmen ödenmediğini ve davalı tarafça 01.11.2011 tarihli ihtarname ile kendilerine iade edildiğini, davacının ayrıca Moskova'daki fuarda ürünlerinin sergilenmemesi nedeniyle manevi zarara uğradığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı şirketin markası, satış durumu,

sosyal ve ekonomik durumu göz önüne alınarak fuar için yapılan 49.718,32 TL maddi zarar ile 25.000,00 TL manevi zararın olay tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; iyi niyet kurallarına aykırı olduğunu ve iddiaları kabul etmediklerini, fuarda sergilenecek malların Ukrayna üzerinden Rusya'ya gönderileceğinin kararlaştırıldığını ve malların dava dışı Unex Trade Networks Ltd.

Şti. elinde iken Rusya Gümrük Makamı'nda incelemeye tabi tutulduğunu, davalının bu durumda herhangi bir kusurunun bulunmadığını, eşyanın giriş, çıkış veya transit geçişi ile ilgili kamu otoritesinin bir fiilinden dolayı sorun yaşanması hâlinde taşıyıcının sorumluluğundan bahsedilemeyeceğini, buna rağmen davalının alabileceği tüm tedbirleri almaya çalıştığını, olayda Karayoluyla Uluslararası Mal Taşımacılığı Anlaşmasına İlişkin Sözleşme (CMR Konvansiyonu) hükümlerinin uygulanması gerektiğini ve manevi tazminat koşullarının bu davada oluşmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemenin 27.11.2014 tarih, 2014/716 E. ve 2014/677 K. sayılı kararı ile taşımanın kombine taşıma niteliğinde olduğu, CMR Konvansiyonu hükümlerinin uygulanmayacağı belirtilerek yapılan değerledirme sonucu davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

Dairemizin 01.06.2016 tarih, 2015/8031 E. ve 2016/6058 K. sayılı kararı ile davaya konu olayın CMR Konvansiyonu hükümleri çerçevesinde değerlendirilmesi ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiğine işaret edilerek bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasındaki uyuşmazlığın CMR Konvansiyonu hükümleri doğrultusunda değerlendirilmesi gerektiği, CMR Konvansiyonu kapsamında alınan bilirkişi heyeti raporu ile davalının teslim almış olduğu malları, taşıma sözleşmesinde taahhüt ettiği tarihte varış yerinde alıcısına teslim edememiş olması ve malları son varış yeri olan Moskova yerine Kiev/Ukrayna'da alıcısına teslim etmiş olmasından dolayı kayıp olarak kabul edilmesi gerektiği, bu durumda azami tazminat tutarının 5.939,33 TL olduğu, manevi tazminat şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; işbu uyuşmazlıkta iki ayrı taşıma şekli (denizyolu + karayolu) kullanılarak taşıma yapılmış olduğunu, bu nedenle CMR Konvansiyonu'nun 2 nci maddesinde belirtilen karma taşıma söz konusu olmadığından eldeki uyuşmazlığa CMR hükümlerinin uygulanamayağını, yapılan hesaplamanın müvekkilinin uğradığı zararı gidermediğini, zararını ispatlayan belgelerin dosyaya sunulmuş olduğunu, ancak yalnızca bilirkişi raporuna dayanarak hüküm tesis edildiğini, manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmesinin de hatalı olduğunu,

zira davalının taşıma yükümlülüğünü zamanında yerine getirmemesi nedeniyle müvekkili şirkete ait standın fuar boyunca boş kaldığını ve bu durumun müvekkili şirketi zor durumda bıraktığını, itibarının sarsılmasına sebebiyet verdiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk CMR Konvansiyonu'nun 2 nci maddesi.

3. Değerlendirme Dosyadaki yazılara, Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,