Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/8726 K.2023/2871

Taraflar arasındaki marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Kent Boringer markasının oldukça bilindiğini ve tanındığını, Kent Boringer, Aysan, Kıvılcım markalarını meşhur ve maruf hale getirmek için uzun zamandır yatırım yaptığını, görsel ve yazılı basındaki reklamların yanı sıra katıldığı fuar ve organizasyonlar ile markasını halkın büyük kesimince tanındığını, Kent Boringer markalarının muhtelif tarih ve sayı ile tescilli olduğunu, davalı şirket tarafından 29.sınıfta tescil edilen 2015/92954 sayılı “ÇİÇEKKENTYAĞ” markasının müvekkilinin markası ile ayırt edilmeyecek kadar aynı olduğunu, bu nedenle iltibasa meydan verdiğini,

ekonomik bağlantı ve tüketici nezdinde seri marka olarak anlaşılma tehlikesinin oldukça yüksek olduğunu, davalının “Çiçekkentyağ” markasında müvekkilinin markasında yer alan “Kent” esas unsurunun aynen kullanılması nedeniyle görsel, işitsel ve kavramsal olarak benzer olduğunu, mal ve hizmetlerinin de aynı olduğunu, bu nedenle “Çiçekkentyağ” markasının haksız ve kötü niyetli tescilinin hükümsüzlüğüne karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek davalının 2015/92954 sayılı “çiçekkentyağ” markasının 29.sınıf yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının müvekkilinin faaliyetlerinin aynı olduğunu, markaların ayırt edilmeyecek derecede benzer ve karıştırma ile ihtimali olduğu iddiasının tamamen gerçek dışı olduğunu, müvekkilinin “ÇİÇEKKENTYAĞ” üretimi yaptığını, davacının ise piyasada “kent boringer” markasıyla ayçiçek yağı ve bitkisel yağı bulunmadığını, davacı şirketin ayçiçeği yağ ve bitkisel yağlarını “AYSAN” markasıyla piyasaya sunulduğunu, “ÇİÇEKKENTYAĞ” markası adı altında üretilen ayçiçeği ve bitkisel yağların market ya da reyon ürünü olmadığını, toptancı ve catering firmalarına pazarlanan bir ürün olduğunu,

“ÇİÇEKKENTYAĞ” ve “KENTBORİNGER” markalarının benzerlik göstermediğinin aşikar olduğunu, hitap ettiği tüketici grubu yönünden davacı markası ile karıştırılmasının mümkün olmadığını, kötü niyet iddiasının da gerçek dışı olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların markaların emtia listeleri değerlendirildiğinde markaların 29.sınıftaki tüm malları kapsadığı ve dolayısıyla markaların mallarının da birebir aynı olduğu,

davalının davaya konu olan markasının standart harf karakterinden oluşmuş olup herhangi bir figüratif unsur içermeden bitişik olarak ÇİÇEKKENTYAĞ ibaresinden oluştuğu, davacının davaya mesnet olan markaların ise kimisi düz yazı ile kimisi ise özel yazım ve şekille üstte KENT bu ibarenin altında ise BORINGER ibaresinden, kimisi ise üstte küçük punto ile alt alta konumlandırılan KENT BORINGER ve bu ibarenin altında ise daha büyük puntolarla TRİX, QUICK, FRESHER ibaresinden oluştuğu,

taraf markaları arasında ortak unsur “KENT” ibaresi olsa da gerek davalının markasının başında yer alan “ÇİÇEK” ibaresi gerekse davacının mesnet olan markalarının sonunda ya da altında yer alan İngilizce kökenli bir sıfat olup Türkçe karşılığı, “çok sıkıcı” anlamlarına gelen “BORINGER” ibaresi gerekli ayırt ediciliği sağladığı, taraf markaları arasında ortalama tüketici nezdinde iktisadi ve idari anlamda bir ilişkilendirme yanılgısı doğurabilecek mahiyette bir benzerlik olmadığı,

556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname(556 sayılı KHK)'nin 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi koşullarının bulunmadığı ve davacının davalının markasının hükümsüzlüğünü talep edemeyeceği, kötüniyet hususunun ispat edilemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalının dava konusu “çiçekkentyağ” ibareli markası, müvekkile ait “kent borınger” markaları ile ayırt edilemeyecek kadar benzer olup, aynı ürün sınıfında piyasaya sunulmakla müvekkilinin markası ile karıştırılma ihtimali doğurduğunu, müvekkile ait markalar ile dava konusu marka görsel, işitsel ve anlamsal bakımlardan neredeyse tamamen aynı durumda olduğunu, eksik incelemeye ve hatalı tespitlere dayanan bilirkişi raporunun esas alınarak hükme varılmasının hukuka aykırı bulunduğunu, 556 sayılı KHK’nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde aranan koşulların somut olayda gerçekleştiğini,

davalının müvekkili Şirket ile aynı iş kolunda faaliyet göstermesinin, müvekkili şirkete ait markalar ile ayırt edilemeyecek derecede benzer ve karıştırılma ihtimali bulunan markasını kötü niyetli olarak tescil ettirdiğini gösterdiğini ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının ÇİÇEKKENTYAĞ ibareli markası ile davacının mesnet KENT BORİNGER ibareli markaları arasında biçim, renk, grafik unsurlar, düzenleme ve tertip tarzı olarak görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, markalar arasında 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında iltibas bulunmadığı, kötüniyet hususunun ispat edilemediği, hükümsüzlük koşullarının somut uyuşmazlıkta olmadığı, dolayısıyla mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; taraf markalarının esas unsurunun "Kent" ibaresi olması, görsel, işitsel ve diğer kıstaslar bakımından bir bütün olarak bıraktıkları genel işlemler bakımından birbirleri ile benzer olduklarını, söz konusu markaların aynı/benzer mal ve hizmet sınıflarında tescil edilmiş olmaları sebebiyle belirlenen kriterler çerçevesinde aynı tüketici kesimine hitap ettiğini, aynı ihtiyaçları giderdiğini, ikame ve birbirini tamamlayıcı nitelikte olmaları göz önüne alındığında karıştırılma ihtimali bulunduğunu, halk tarafından markalar arasında bağlantı kurulmasının kaçınılmaz olduğunu,

davalı tarafa ait 2015/92950 başvuru numaralı “kentyağ” ibareli marka başvurusuna müvekkil şirketin tescilli markaları ile iltibas teşkil etmesi nedeniyle müvekkil şirket tarafından yapılan itiraz üzerine davalının marka başvurusunun tamamen reddedildiğini, ancak davalının istikrarlı şekilde, müvekkil şirket ile aynı mal ve hizmet sınıfında (29. sınıf) tescil ettirdiği,

müvekkil şirket markası ile ayniyet derecesinde aynı markası ile müvekkil şirketin emeği ile markasını bugün getirmiş olduğu konumundan yararlanmak istediğini, müvekkil markası üzerinden haksız kazanç elde etmeye çalıştığını, bu anlamda davanın davalı markasının kötü niyetli tescil nedeniyle hükümsüzlüğüne karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, iltibas ve kötü niyet hukuki sebep ve vakıalarına dayanarak davalıya ait 2015/92954 sayılı “çiçekkentyağ” markasının 29.sınıf yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 556 sayılı KHK'nın 8, 42 ve 44 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,