Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/9109 K.2022/880

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26.03.2019 tarih ve 2017/868 E. - 2019/310 K. sayılı kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nce verilen 14.10.2021 tarih ve 2019/1264 E. - 2021/1484 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Dava, ticari kredi sözleşmesi ve yapılandırılmasında haksız faiz uygulandığı ve ticari kredilere ayrı ayrı haksız dosya masrafı alındığı iddiası ile faiz fark bedeli ile tahsil olunan dosya masrafının iadesi istemiyle fazlaya ilişkin hakların saklı tutularak 10.000.- TL’nin tahsili istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi olan 14.10.2021 itibariyle Bölge Adliye Mahkemesi temyiz kesinlik sınırı 78.630,00 TL olup bu meblağın altında kalan hükümlerin 6100 sayılı HMK'nın 362/1-a. bendi uyarınca kesin nitelikte olduğu, mahkemece davanın reddine karar verildiği ve dava değerinin temyiz sınırı altında kaldığı anlaşılmaktadır.

6100 sayılı HMK'nın 366. maddesi delaletiyle kıyasen uygulanması gereken aynı Kanunun 346/2. maddesi hükmü uyarınca, kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında Bölge Adliye Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekle birlikte, Yargıtay tarafından da bu yolda karar verilebileceğinden, davacının temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.