Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/9191 K.2022/9441

Taraflar arasında görülen davada Trabzon Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 14.09.2021-24.09.2021 tarihli ve 2020/61 E. - 2021/392 K. sayılı asıl ve ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalılardan E.T.P.T. Elektrik Pano San. İnş. ve Tic. Ltd. Şti. ile imzalanan genel kredi sözleşmelerinin diğer davalılar tarafından müşterek borçlu müteselsil kefil olarak imzalandığını, kullanılan kredi borcunun ödenmemesi üzerine başlattığı icra takibinin davalıların itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, genel kredi sözleşmelerinin genel işlem koşulu niteliğinde olduğunu ve davacının iddialarına dayanak teşkil etmeyeceğini, yapılan ödemelerin bankaca dikkate alınmadığını, talep edilen faizin ve faiz oranının fahiş olduğunu, davalılardan ... ile ...'nun davalı şirket hisselerini 08.01.2013 tarihinde davalı ... ve dava dışı ...'a devrettiğini, davalılardan ... ile ...'nun kefalet imzası bulunan sözleşmelerden kullanılan kredilerin ödenerek kapatıldığını, şirket hisselerinin devrinden sonra yeni hissedarların kullandığı krediler nedeniyle davalılardan ... ile ...'nun bir sorumluluğunun bulunmadığını, alacak likit olmadığından icra inkar tazminatı istenilmeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu yapılan 16.01.2013 tarihli 50.000,00 TL limitli ve 04.07.2013 tarihli 165.000,00 TL limitli genel kredi sözleşmelerinde davalılar ...'nun ve ...'nun kefil sıfatıyla imzalarının bulunmadığının tespit edildiği, dolayısıyla dava konusu kredilerden kaynaklanan alacak nedeniyle bu davalıların sorumlu olmadığı gerekçesiyle bu davalılar yönünden açılan davanın reddine diğer davalılar ... ve ETPT Elektrik Pano aleyhinde açılan davanın kısmen kabulüne, çek garanti bedeli yönünden verilen hüküm Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleşmiş olduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Mahkemece 24.09.2021 tarihli ek karar ile dava konusu alacağın belirlenebilir olması ve davalıların itirazında kısmen haksız olduğu gerekçesiyle asıl alacağın %20'si oranında icra inkar tazminatının davalılar ... ve E.T.P.T. Elektrik Pano San. İnş. ve Tic. Ltd. Şti.'den tahsiline, davacı tarafın dava konusu takibi başlatmakta kötü niyetle hareket ettiği gerekçesiyle davalılar ... ve E.T.P.T. Elektrik Pano San. İnş. ve Tic. Ltd. Şti.'nin lehine reddedilen miktar olan 19.361,54 TL'nin %20'si oranında kötü niyet tazminatının davacıdan tahsiline, davacı tarafın dava konusu takibi başlatmakta kötü niyetle hareket ettiği gerekçesiyle davalılar ... ve ... lehine takibe konu edilen alacağın (86.060,04 TL) %20'si oranında kötü niyet tazminatının davacıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karar ve 24.09.2021 tarihli ek karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-HMK 305/ A maddesinde taraflardan her biri, nihaî kararın tebliğinden itibaren bir ay içinde, yargılamada ileri sürülmesine veya kendiliğinden hükme geçirilmesi gerekli olmasına rağmen hakkında tamamen veya kısmen karar verilmeyen hususlarda, ek karar verilmesini isteyebileceği düzenlenmiş olup, HMK 306-(1) maddesine göre ise tavzih veya tamamlama, dilekçeye tarafların sayısı kadar nüsha eklenmek suretiyle hükmü veren mahkemeden istenebilir hükmünü içermektedir. Bu hükümler uyarınca mahkemece re'sen HMK 305/A uyarınca ek karar verilmesi mümkün olmadığından ek kararın yok hükmünde sayılarak bozularak kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin esasa yönelik bütün temyiz itirazları yerinde değildir.