Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2022/1117 K.2022/1573

Taraflar arasında görülen davada İskenderun Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 20.10.2019 tarih ve 2018/383 E. - 2019/340 K. sayılı kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nce verilen 02.10.2020 tarih, 2020/358 E. ve 2020/753 K.sayılı kararın davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine verilen temyiz dilekçesinin reddine dair 24.11.2021 tarihli temyiz başvurusunun değerlendirilmesi kararının Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla,

dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Dava, 22.880,20 TL bedelli fatura ile ilgili menfi tespit istemine ilişkindir. Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiş, davacı tarafından yapılan istinaf başvurusu ile ilgili Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 24.11.2021 tarihli temyiz başvurusunun değerlendirilmesi kararı ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının kesin olduğu ve temyiz kabiliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup, bu temyiz başvurusu değerlendirme kararına karşı davacı tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, ek kararın dayandığı gerektirici sebeplere temyiz olunan miktarın 6100 sayılı HMK 362/1 – a maddesinde öngörülen kesinlik sınırları içerisinde bulunmasına göre ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.