Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2022/1315 K.2022/1557

... olarak görülen davada Aksaray 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.03.2021 tarih ve 2020/287 E. - 2021/85 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nce verilen 29.12.2021 tarih ve 2021/2096 E. - 2021/2504 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, şirkete ait ticari defter ve belgelerin su basması nedeniyle zayi olduğunu belirterek zayi belgesi verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, dosya kapsamı ve toplanan delillere göre; davacının tacir olarak gerekli dikkat ve özeni göstermediği, defter ve belgelerin talep edenin kusuru nedeniyle zarar gördüğü gerekçesiyle dava reddedilmiş, bu karara karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine istinaf mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TTK’nın 82/7. maddesi uyarınca ... olarak açılan zayi belgesi verilmesi istemine ilişkindir. Dava, açıklanan bu niteliği itibariyle HMK’nın 382/(1)e-1 maddesi uyarınca çekişmesiz yargı işi kapsamında olup ilk derece mahkemelerinin çekişmesiz yargı işleri bakımından verdikleri kararlara karşı vaki istinaf başvuruları bakımından Bölge Adliye Mahkemelerince verilen kararlara karşı, HMK’nın 362/(1) ç. maddesi uyarınca temyiz yoluna başvurulamaz. Bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin ilk derece mahkemesinin çekişmesiz yargı işine ilişkin verdiği kararın temyizi mümkün olmadığından temyiz isteminin reddi gerekmiştir.